Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/17997 K.2017/22081

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 05/06/2006 tarihinde davalı şirkette işe başladığını, uzun süre sigortasız çalıştırıldığını, işverenin 18/12/2008 tarihinde hiçbir gerekçe göstermeden iş akdini feshettiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ödemediğini, davacının satış elemanı olarak çalıştığını, en son ücreti 950 TL olup aylık 90 TL yemek ücreti elden ödendiğini, çalışma saatleri 08:00-18:30 ve cumartesi 08:00-15:30 arası olduğunu, haftalık ortalama 12 saat fazla mesai yaptığını ve ücreti de ödenmediğini, yılbaşı ve resmi bayramlarda çalışma olduğunu, yıllık izinlerini kullanmadığını ve ücreti de ödenmediğini, ayrıca 2008/Eylül, Ekim,

Kasım ve 18 günlük Aralık ayı ücretinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 16.06.2008 tarihinde istifa ederek izinsiz işe gelmeyerek işten ayrıldığını, 6 aydan az çalıştığını, günde 8 saat çalıştığını, davacının müvekkilinin önceden güvendiği görüştüğü bazen işini birkaç saat emanet edebildiği arkadaşı olup hep bütün bu iyi niyetleri bilahare suistimal ederek hatta iş yerinin karşısına rekabet yasağına giren aynı iş kolunda yasal olmayan iş yeri açarak davalıya zarar verdiğini, bilahare piyasada birçok esnafı da mağdur ettiğini, bu konularda sözlü ve yasal uyarılar yapıldığını, 5 aylık süreye göre kıdem ve ihbar tazminatı hakkı doğmadığını,

yılbaşı ve resmi bayramlarda çalışma olmadığını, yıllık izin hak etmediğini, şirketin davacıya hiçbir borcu olmadığını, hatta çok önceden kendine verilen paraların bir kısmını ödemediği için şirketin alacağı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacının davalı işyerinde çalışma süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; dosyada mübrez bilirkişi raporunda; davacının hizmet süresi bakımından, tanık beyanları ve işyeri kayıtları dikkate alınarak iki seçenekli bir belirleme yapılmış, birinci seçenekte davacı talebi gibi 5.6.2006 ile tanıklarca açıkça ay ve gün belirtilmediği için SGK çıkışı olan 20.11.2008 tarihleri arası 2 yıl 5 ay 15 gün, ikinci seçenekte ise, davalı beyanı tahtında 16.6.2008-20.11.2008 tarihleri arası 5 ay 4 gün üzerinden hesaplamalar yapılmıştır.

Mahkemece davacı iddiası esas alınmış isede; davacı tanıkları işyeri çalışanı olmayıp davacı iddia ettiği çalışma süresini ispat edememiştir.Açıklanan nedenle SGK kayıtları esas alınmalıdır. Bu seçenekte davacının çalışma süresi 1 yıldan az olduğundan şartları oluşmayan kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde fazla mesai yaptığını, genel tatil günlerinde de çalıştığını ancak karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Ancak davacının dinlettiği tanıklar işyeri çalışanı olmadığı gibi davacının bu iddialarını ispat etmek için ileri sürdüğü başka bir delili de bulunmamaktadır. Bu nedenle ispatlanamayan fazla mesai ve genel tatil ücreti taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır