Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/19041 K.2018/12301

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 14.07.2005-25.06.2013 tarihleri arasında ofset ustası olarak 1.500TL (net) ücretle çalıştığını, ücretlerinin ...'ya asgari ücret olarak bildirildiğini, 08.30-18.30 saatleri arasında mesai yaptığını, çoğu günler 21.00'e kadar çalışmaya devam ettiğini, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, işçilik haklarının eksik ödenmesi ve uzun süre maaş artırımı yapılmaması,

en son maaşının elden verilen kısmında 100 TL eksik verilmesi üzerine davacı eksik kısmı istediğinde sinkaflı küfürler ile boğazına sarıldıklarını ve işyerinden attıklarını, bu nedenle davacının ... raporu aldığı ve şikayetçi olduğunu, ardından 25.06.2013 tarihli ihtarnâme ile haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının son aldığı ücreti beğenmeyip, son ayın yarım maaşını almayarak, işverenle kavga ederek işyerinden ayrıldığını, bir daha işyerine uğramadığını, 26.06.2013 tarihli ihtarname ile işe gelmesi gerektiğinin söylendiğini ama cevap vermediğini, bunun üzerine davalının 01/07/2013 tarihli ihtarnâmesi ile davacı işi kendi isteği ile bıraktığından tazminat alamayacağının belirtildiğini, davacı açıklanan şekilde iş aktini haklı sebeple feshetmediğinden tazminat alamayacağını, davacı işverenle kavga ederek ayrıldığı için olayın Savcılığa yansıdığını, davacının şikayeti haricinde işverenin de ayrıca ...

Cumhuriyet Başsavcığı'nın 2013/28031 Soruşturma Numarası ile şikayette bulunduğunu, kavgaya dair tanık ve kamera görüntüleri bulunduğunu, ceza soruşturmasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, davacının maaşını beğenmediğinden işverene sürekli kışkırtıcı davranışlar yaptığını, mesai arkadaşları ve üstleri ile hep sürtüşme halinde olduğunu, ama davalının davacıyı işten çıkarmayı hiç düşünmediğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını, işyerinde fazla mesai uygulamasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının sigortalı hizmet cetvelinin, işyeri özlük dosyasının celbedildiği, tanıkların dinlendiği, emsal ücret araştırması yapıldığı, hesap bilirkişisinden 01/11/2014 tarihli raporun alındığı, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/894 sayılı dosyasının incelendiği, davacının davalıya ait işyerinde toplam hizmet süresinin 7 yıl, 7ay, 20 gün olduğu,

dosya kapsamından davacının 21/06/2013 tarihinde maaşını 100,00 TL eksik ödendiğini iddia etmesi üzerine işyeri sahibi tarafından hakaret ve darp edildiği ve bunun üzerine hizmet akdine davacı tarafından haklı nedenle son verildiği bu nedenlerle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, tanık beyanlarından davacının bilirkişi raporunda belirtilen şekilde fazla mesai yaptığının ve ulusal bayram ve dini bayramlarda çalıştığının bildirildiği, davacının hastalık mazeret gibi nedenlerle izinli olabileceği günler nazara alınarak takdiren % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı,

davacının bilirkişi raporunda belirtilen döneme ait ücret alacağının ödendiğinin davalı tarafından kanıtlanamadığı ve davacının bilirkişi raporunda belirtilen yıllık izin sürelerini kullandığına ilişkin ve ücretlerin ödendiğine ilişkin davalı tarafından belge ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dava tarihinin 02/07/2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 08/07/2013 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut uyuşmazlıkta, giydirilmiş brüt ücretin tespiti bakımından, davacının normalde haftada 5 gün çalışıldığı kabul edilmesine rağmen günlük yemek ve yol ücreti miktarını 26'şar gün ile çarpılarak giydirilmiş brüt ücretin bulunması hatalıdır. Davacının haftada 5 gün çalıştığı kabulüne göre hesaplama yapılmalıdır.

4-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63'üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41'inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63'üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti hesabı bakımından, davacının haftada 5 gün 08:30-18:30 saatleri arasındaki normal mesaide 1 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı, haftada 3 gün saat 21:00'e dek çalışmanın uzadığı, buna göre haftada 2 gün 08:30-18:30, 1 saat ara dinlenmesi, haftada 3 gün 08:30-21:00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenmesi ile çalışması sonucunda haftada 6 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken hesaplamanın haftada 9 saat fazla mesai yaptığı şeklinde yapılması hatalıdır.

5-Yıllık izin ücreti bakımından, İşkur belgelerine göre davalının yıllık izne dair belge ibraz ettiği ve davacının 23 gün yıllık izin alacağı olduğunun belirtildiği dosyadaki belgelerde görülmüştür. Eldeki dosya kapsamında ise yıllık izne dair hiç bir belge bulunmamaktadır.

Davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde "davacıya yıllık izinlerinin tam kullandırılmadığı, 2005-2010 yılları arası izin belgelerindeki imzaların davacıya ait olmadığı, 2010 yılı sonrası 21 gün olan izin süresinin 15 günle kısıtlandığı" yönünde beyanda bulunmuştur.

İŞKUR'dan yıllık söz konusu incelemeye dair şikayet başvurusu belgesi dahil tüm belgeler ve bu arada özellikle davalı tarafından mübrez yıllık izin belgeleri celbedilmeli, davacı vekilinin imza inkarı da gözetilerek belgeler irdelenmek sureti ile yıllık izin ücreti alacağı hakkında sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.