Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/19376 K.2018/12064

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 15.04.2011-24.09.2013 tarihleri arasında aylık 900 TL maaş ile bilgi işlemci olarak çalıştığını, fazla çalışma yapmasına ve genel tatillerde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ve işçilik alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işe başlama tarihinin 02.05.2011 olduğunu, çalışma şekli ve özlük haklarının ödenmediği yönündeki iddialarının tamamen haksız olduğunu, fazla mesai ücretlerinin bordrolarına yansıtılmak suretiyle banka kanalıyla ödendiğini, davacının mazeretsiz ve nedensiz olarak 23.09.2013-25.09.2013 tarihleri arasında işe gelmediğini, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, yıllık izinlerini de kullandığını savunarak; davanın reddine karar verilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, son aylık ücretinin net 900 TL olduğunu iddia etmiş; davalı ise davacının bordrolarda belirtilen ücret ile çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının ücretinin bordroda belirtildiği üzere net 750 TL (brüt 1.049,09 TL) olduğu kabul edilmiştir.

Davacı işçinin, ücret miktarına yönelik iddiasını, emsal ücret araştırmaları ve davalı tanığı dahil tanık beyanları ile ispatlandığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle davacının son olarak, net 900 TL ücret ile çalıştığı kabul edilerek, alacaklar hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

3- Davacı vekili, dava ve ıslah dilekçelerinde kıdem tazminatı dışındaki alacak kalemlerinin yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Mahkemece ihbar tazminatı alacağının yasal faizi ile tahsiline dair hüküm kurulması doğru ise de, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarında taleple bağlı kalınarak, yasal faizi aşmamak üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsiline hükmedilmesi gerekirken, doğrudan en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.