KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2015/20013 E., 2015/25047 K.·Mahkemesi : İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2015
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı farkı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 01/01/2005-15/11/2014 tarihleri arasında ... adresinde bulunan ... ... olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından 15/11/2014 tarihinde feshedildiğini, taşınmazda 21 adet bağımsız bölüm bulunduğunu, işveren tarafından davacıya eksik kıdem tazminatı ödendiğini ileri sürerek, fark kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar, davaya cevap vermemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, dava dilekçesinde 6100 sayılı HMK'da düzenlenen ve dava dilekçesinde bulunması gereken unsurlar bulunmadığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı dava dilekçesinde, davalıların adreslerini bildirmiş olup, mahkemece bildirilen adresler nazara alınarak dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati tebliğe çıkartılmalı, tebligatların yapılamaması durumunda davalıların adreslerinin tespiti için gerekli işlemler yapılmalı, taraf teşkili sağlanmalı, yargılamaya devam edilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.
Mahkemece, dava dilekçesinde bildirilen adreslerin davalıların gerçek adresi olmadığı, bu nedenle dava dilekçesinin HMK'da düzenlenen unsurları taşımadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2015/20013, K. 2015/25047, 9 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama