Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/2009 K.2016/12041

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 04/02/2008 tarihinden itibaren davalı nezdinde fiilen çalıştığını, emekliliğe hak kazanması nedeni ile işten ayrılmayı talep ettiğini, haftanın 7 günü 08:00-18:00 saatleri arasında yaptığı rutin çalışmasına ilaveten fazla mesai de yaptığını, genel tatil çalışması ücretlerinin ve asgari geçim indirimlerinin ödenmediğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve kötüniyet tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı davaya cevap dilekçesi vermemiştir. Davalı vekili duruşmada davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirkette belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığı, 24/04/2013 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazanmış olması nedeniyle iş akdini feshettiği, fesih haklı nedene dayandığından davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının kıdemi, mesleki deneyimi ve tanık beyanları göz önünde bulundurularak almakta olduğu son ücretin net 2.100,00 TL olarak belirlendiği, aldırılan bilirkişi raporunda davacının hak ettiği alacak miktarlarının İş hukuku ilkeleri çerçevesinde usulünce ve gerekçeleri de belirtilerek gösterildiği, hesaplama yönteminin mahkememizce de benimsendiği,

bilirkişinin tarafsızlığına ilişkin taraf vekillerince bir iddianın ortaya atılmadığı rapora yapılan eleştirilerin teknik boyutta kaldığı bu yönü ile mevcut raporun hüküm vermeye yeter nitelikte olduğu, bilirkişi raporunda hesaplanan fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücretleri miktarlarından hayatın olağan akışı, davacının her zaman aynı tempoda ve sürede çalışamayacağı hususları dikkate alınarak % 30 civarında bir indirim yapıldığı gerekçesi ile kötüniyet tazminatı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Çalışma olgusunu, çalıştığını ileri süren işçi ispat etmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş ise de hizmet dökümünde 13/03/2009-07/06/2010 arası çalışması görünmemektedir.

Davalı vekili davacının aralıklı çalıştığını belirtmiştir.

Dosyada davacının 13/03/2009 tarihinde istifa ettiğine ilişkin matbu istifa dilekçesi ve “kıdem başlama tarihi” yan başlığı karşısında 07/06/2010 tarihinin yazılı olduğu matbu ibraname ile işten çıkış tarihi olarak 13/03/2009 tarihinin gösterildiği matbu ibraname mevcuttur. Bu belgelerde davacıya atfen imzalar da bulunmaktadır.

Bu belgeler taraflardan sorulmalı, hizmet dökümündeki bahsolunan çalışılmamış görünen dönem, bu belgelerin nasıl ve ne sebeple verildiği davalı vekilinden ve bizzat davacı asıldan sorulmalı, gerekirse imza incelemesi yapılmalı, gene gerekirse tanıklar yeniden dinlenerek hizmet süresi belirlenmelidir.

3-Davacının ihtarında “işe girdiğinden beri her gün 1 saat fazla mesai yaptığı” yönündeki beyanı davacıyı bağlar. Bu nedenle davacının çalıştığı günlerde 1'er saat fazla mesai yaptığı kabulü ile hesaplama yapılmalı, hafta tatilllerinde ve genel tatillerde çalışma yaptığı her bir gün için de 1'er saatin fazla mesai süresine eklenmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

4-Genel tatil ücreti açısından, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 47. maddesinde; ”Bu Kanun kapsamına giren işyerlerinde çalışan işçilere, kanunlarda ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışmazlarsa, bir iş karşılığı olmaksızın o günün ücretleri tam olarak, tatil yapmayarak çalışırlarsa ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücreti ödenir.” hükmü yer alır. Bu nedenle, genel tatil günlerinde çalışılmaması halinde işçiye 1 günlük yevmiye Kanun gereği verilmesi gereken bir ücrettir. Genel tatil günlerinde çalışan işçiye ise, bu çalışması günlük 7,5 saatten az dahi olsa, Kanun gereği çalışmasa da verilmesi gereken 1 günlük yevmiyeye ek olarak çalışması karşılığında çalışılan her genel tatil günü için 1 günlük yevmiye daha ödenmelidir.

Anılan Kanun hükmüne aykırı olarak davacı lehine çalışılan her genel tatil günü için ile yevmiyenin 1 yevmiye yerine 1,5 yevmiye üzerinden hesaplanması hatalıdır.

5-İşçilik alacaklarının ödendiğini işveren belge ile ispatlamalıdır.

Asgari geçim indirimi açısından, dosyadaki bir kısım bordroda asgari geçim indirimi tahakkuku ve davacıya atfen imza bulunmaktadır. Bu bordrolardaki asgari geçim indirimi tahakkuklarının asıl ücrete ilaveten ve usulüne uygun yapılıp yapılmadığı tetkik edilmeli ve davacı asıldan bu bordrolar sorularak asgari geçim indirimi alacağı açısından bu bordroların etkisi irdelenmelidir.

6-Yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarına yasal faiz yürütülmesi gerekir. Dava dilekçesinde bu alacaklar için “faiz” istenmiş ise de ıslah dilekçesinde, alacak miktarlarının dava dilekçesinde istenen tutarları da dahil olmak üzere tümü için “mevduata uygulanan en yüksek faiz” talep edildiğinden, hüküm altına alınacak yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının tümüne “yasal faizi geçmemek üzere en yüksek mevduat faizine” hükmedilmesi gerekir.