Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/20275 K.2018/11892

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde işçi olarak çalışırken haklı bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını son maaşının net 2.700,00 TL olduğunu, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının istifa ederek işten ayrıldığını, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamından fazla çalışma süresinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık 21 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ise de, fazla çalışma ücreti 18 saat üzerinden hesap edilmiştir.

Tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının haftanın 7 günü 08.00-18.00 saatleri arasında, 1,5 saatlik ara dinlenmesi kullanarak, (10 - 1,5 =) günde 8,5 saat çalıştığı, davacının hafta tatil ücreti ayrıca hüküm altına alındığına göre, bu çalışmaya denk gelen güne ait 7,5 saatin düşülmesi ile haftalık toplam çalışma süresinin (8,5 saat x 6 gün + 1 saat =) 52 saat ve haftalık fazla çalışma süresinin 7 saat olduğu tespit edilmiştir.

Yukarıda yapılan tespitler kapsamında, davacının haftalık 7 saat fazla çalışma yapmasına rağmen, haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığının kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Asgari geçim indirimi, işçinin asgari geçim düzeyini sağlayacak gelir kısmının, işçinin toplam gelirinden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır. Asgari geçim indirimi ücret ya da ücretin eki niteliğinde olmadığından, bu alacağa yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmeside isabetsizdir.

F) Sonuç: