Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/20413 K.2018/12726

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.09.2003 tarihinde kasap reyonunda çalışmak üzere işe başladığını, davalının... Marketleri A.Ş.’yi ortak aldığını ve hisselerinin % 47’sini sattığını, müvekkilinin arkadaşları ile birlikte maaşların iyileştirilmesini istediğini, ancak davalının toplantı teklifini reddettiğini, her gün 15 saat çalıştığını, genel tatillerde çalıştığını, son ücretinin 1,280,00 TL. olduğunu, davalının tazminatsız olarak 11.02.2013 tarihinde işten çıkarttığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 20.09.2003-04.02.2013 tarihleri arasında çalıştığını, 04.12.2013 tarihinden itibaren 06.02.2013 tarihine kadar işe gelmediğini, mazeret de bildirmediğini, hakkında tutanak düzenlendiğini ve 08.02.2013 tarihli ihtarname ile işe davet edildiğini, davete icabet etmediği gibi cevap da vermediğini, 11.02.2013 tarihli ihtarname ile de iş akdine son verildiğini, maaşının banka kanalıyla ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının fazla mesai yaptığı ve fazla mesai ücret alacağı bulunduğu anlaşılmakla ücret kapsamındaki fazla mesai ücretlerinin ödenmemesinin işçiye iş akdini haklı olarak fesih imkanı verdiği, böylece; davacı işçinin iş akdini haklı olarak fesih ettiği anlaşılmakla kıdem tazminatı almaya hak kazandığı, davalının davacının ıslah dilekçesine karşı zaman aşımı itirazında bulunması nedeniyle ıslah tarihi olan 29/01/2015 tarihinden itibaren hesaplama yapıldığında, 29/01/2010 tarihinin zaman aşımı tarihi olduğu,

bilirkişinin 01/08/2004 - 01/10/2008 tarihleri arasındaki fazla mesaiye ilişkin kısmı hesapladığı görülmekle ıslah edilen kısmın zaman aşımına girdiği böylece ıslah edilen kısma ilişkin fazlaya dair fazla mesai alacağının reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davasını belirsiz alacak davasının bir türü olan kısmî eda küllî tespit davası olarak açmış, yargılama safhasında alınan bilirkişi raporundan sonra da taleplerini artırmıştır. Mahkeme ise, davacının bedel artırım talebini ıslah olarak değerlendirip davalının ıslaha karşı zamanaşımı defini dikkate alarak fazla çalışma ücreti alacağını hüküm altına almıştır.

Kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalara göre, Mahkemenin davacının bedel artırımı talebine yönelik zamanaşımı def'ine değer vererek sonuca gitmesi isabetsizdir.

3-Fazla çalışma hesabının açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda imzasız bankaya ödenen ve tahakkuk ihtiva eden bordro dönemleri hesaplamada dışlanmış ise de; bu yöntem dosya içeriğine göre isabetli değildir.

Bu dönemlere ilişkin fazla çalışma alacağı belirlenip yapılan ilgili ödemenin para olarak mahsubu ile sonuca gidilmelidir. Hesaplamadan tamamen dışlanması yerinde değildir. Hatalı hesap tarzına göre fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.