Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/2080 K.2016/11637

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirket nezdinde 01.12.2008-16.10.2012 tarihleri arasında ...

1 adlı teknede “gemici” olarak çalıştığını, davalı şirketin yerli ve yabancı turistlere yönelik olarak her türlü gece-gündüz, yemekli-yemeksiz, düğün, deniz-boğaz gezileri ve taşıma işi yapan bir firma olduğunu, davacının bu gezi ve turlarda gemici olarak çalıştığını ve ayrıca tekneden hiç ayrılmayarak 7/24 bekçiliğini de yaptığını, işinin niteliği gereği sürekli fazla mesai yaptığı halde kendisine fazla çalışma ücreti ödenmediğini, ’ya gerçek aldığı ücret bildirilmeyerek asgari ücret üzerinden sigortasının yaptırıldığını, maaşının bir kısmının banka yoluyla geri kalanının elden verildiğini, yemek ücreti verilmediğini, dini-milli bayram,

genel tatil günlerinde sürekli çalıştırıldığını ve ücretli izinlerinin usulüne uygun ve eksiksiz kullandırılmadığından iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek;kıdem tazminatı ,fazla mesai ücreti alacağı,genel tatil ücreti alacağı, yıllık ücretli İzin alacağı,ücret alacağı,yemek ücreti alacağı,Deniz İş Kanuna Göre Ödenmeyen Sigorta Bedelleri alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 08-09.11.2012 tarihlerinde işe gelmediğini, Cumartesi ve Pazar gününe rastlayan 10-11.11.2012 tarihlerinden sonra aynı şekilde 12-13.11.2012 tarihlerinde de işe gelmediğini, bu durum üzerine devamsızlık nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini savunarak; davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;İncelenen fazla çalışma alacağı ve genel tatil günlerinde çalışma alacağı sonrasında yapılan ücret hesaplanması dikkate alındığında davacının fazla çalışma alacağı ve genel tatil günlerinde çalışma alacağı bulunduğu, bu alacakların davacıya ödendiğine dair yazılı belge sunulmadığı dikkate alındığında, davacının ödenmeyen bu alacakları sebebi ile İş Kanunu 24/II-e maddesi uyarınca iş sözleşmesini derhal ve haklı sebeple fesih hakkı bulunduğu,

davacının bu hakkını kullandığı ve iş sözleşmesini derhal ve haklı nedenle feshettiğinden, davacının kıdem tazminatı alacağının kabulüne,davacının yıllık izin ücreti alacağının kabulüne,davalı taraf imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge sunmadığı,davacının hizmet süresi 3 yıl 10 ay 15 günlük hizmet süresi içerisinde 3 tam yıl için (14X3=42) 42 gün izin hakkı bulunduğunun görüldüğü,davacının (42-9=33) 33 gün izin hakkı bulunduğu tespit edildiği, davacının bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde haftada 39 saat fazla çalışma yaptığı tespit edildiği, yine toplam 56,5 gün genel tatil ücreti alacağı tespit edildiği,

davalı taraf son 15 gün ücretin ödendiğini ispat edememiş olmakla davacının belirlenen net 1.250,00 TL ücreti alacağının kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacının davalı işverenliğe ait teknede gemici olarak çalıştığı ve dinlenen tanık beyanlarından çalışma düzeninin yaz ve kış aylarına göre farklı yoğunlukta olduğu anlaşılmaktadır.Davacının özellikle yaz aylarında deniz-boğaz gezi turlarının artması nedeniyle yoğun olarak çalıştığı sabittir.Davacı tanığı ... tarafından davalı aleyhine açılan 2.İş Mahkemesi'nin 2012/210 Esas sayılı emsal dosyasında da fazla çalışmanı yaz döneminde haftada 15 saat,kış döneminde ise haftada 3 saat olarak hesap edildiği görülmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarında yaz döneminde yoğun çalıştıklarını belirtmesine rağmen tanık beyanlarının hatalı değerlendirilmesi sonucu yaz ve kış dönemi ayrımı yapılmaksızın davacını haftanın 6 günü 14 saat olmak üzere 84 çalıştığı ve yasal 45 sürelik çalışma süresini aşan 39 saat fazla çalışmasının bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Bilirkişi raporunda fazla mesai hesabında yasal ara dinlenme süresinin düşülmediği görülmektedir.

Mahkemece fazla mesai ücreti alacağının tanık beyanları ve emsal dosya değerlendirilerek çalışma düzeninin yaz ve kış aylarına göre ayrımı yapılmak ve ara dinlenme süresinin düşülmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alınması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: