Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/21665 K.2018/17574

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirketin işvereni olduğu Biberoğlu ekmek fabrikasında 02.02.2008 tarihinden itibaren hamurkar olarak çalışan davacı işçinin kanuni haklarının verilmemesi, sigortasının eksik gösterilmesi, fazla mesai, hafta tatili mesailerinin, genel tatiller mesailerinin ve asgari geçim indiriminin ödenmemesi, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmaması ve son bir haftalık ücretinin de ödenmemesi sebepleri ile İş Kanunu madde 24/II-e gereğince 06.07.2012 günü haklı fesih ve temerrüt ihtarnamesi tebliğ ettirerek 20.08.2012 tarihinde iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı işçinin ortada hiçbir sebep yokken ardı ardına iki kez haber vermeksizin işi bıraktığını, davalı işyerinde çift vardiyalı olarak çalışıldığını ve bu nedenle fazla mesainin olmadığını, tüm tatiller dahil neredeyse günde 24 saat çalıştığını iddia eden davacı işçinin bu iddiasının insan doğasına aykırı olduğunu, davacı işçinin yıllık ücretli izin alacakları hariç tüm alacak ve haklarının ödendiğini, davacı işçinin işi kendisi bıraktığından kıdem tazminatını hak kazanmadığını, davacı işçinin malulen emekli olmayı arzularken ve bu konuda kendisine yardım sözü verilmesine rağmen dolduruşa gelerek işbu dayanaksız davayı açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini ücretlerinin ödenmemesi üzerine haklı nedenle sona erdirdiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla ... ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, tanık beyanlarına itibarla davacının 20.05.2011-20.08.2012 tarihleri arasındaki 15 aylık dönemde haftanın 7 günü 24.00-08:00 veya 08:00-16:00 saatleri arasında iki vardiya halinde, ara dinlenmelerin tenzili ile günde 7 saat ve haftada toplam 49 saat çalışarak haftada 4 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Diğer yandan davacının ayda ortalama iki hafta tatili gününde çalıştığı kabulü ile de hafta tatili ücreti hüküm altına alınmıştır.

Mahkemenin kabulüne göre, davacının ayın iki haftasında 7 gün, diğer haftalarında ise 6 gün çalıştığı anlaşılmaktadır. Öncelikle, davacının 20.05.2011-20.08.2012 tarihleri arasında haftanın 6 günü 24.00-08:00 veya 08:00-16:00 saatleri arasında iki vardiya halinde yaptığı çalışmalarda 1 saatlik ara dinlenme tenzil edildiğinde, davacının haftada 45 saatin altında çalıştığı ve fazla mesai yapmadığı açıktır.

Diğer yandan, davacının hafta tatil ücreti ayrıca hüküm altına alındığında göre bu çalışmaya denk gelen güne ait 7,5 saatin fazla mesai hesabında dikkate alınmaması gerekir. Aksi halde mükerrer olarak alacağın hüküm altına alınması söz konusu olacaktır. Mahkemece, 20.05.2011-20.08.2012 tarihleri arasındaki ... döneminde davacının hafta tatili ... gününde 7,5 saati aşan çalışması bulunmadığından mükerrer tahsile yol açacak şekilde haftanın 7 günü üzerinden fazla mesai hesabı yapılması hatalıdır.

Sonuç itibariyle, 20.05.2011-20.08.2012 tarihleri arasındaki dönem için davacının fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken hatalı bilirkişi raporuna itibarla talebin kabulü isabetsizdir.

3-Mahkemece karar gerekçesinde fesih tarihinin 20.08.2012 olarak kabul edilmesi yerinde ise de, hüküm fıkrasında kıdem tazminatına 06.07.2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: