Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/21976 K.2015/31229

Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait iş yerinde 29.04.2008 - 27.06.2014 tarihleri arasında denetleme müdürü olarak ayda brüt 3.320,00 TL ücret ile çalıştığı, herhangi bir kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve diğer yasal haklarının ödenmediğini, iş akdinin davalı tarafından feshedildiğini, davacının işe başlatılması için davacı tarafından davalı işveren ihtarname çekildiğini, ancak cevap verilmediğini, işe başlatılmadığını, feshin geçersiz olduğunu, bu nedenle davacının işe iadesine, işe iade edilmediği takdirde 8 aylık iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer sosyal hakların ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalı işveren nezdinde 29.04.2008 - 30.06.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesi şahsi işleri nedeniyle işverenin başka bir işçisine sataştığı ve taciz ettiği, mesai saatleri içinde görev yerini terk ederek 3. Şahısların girmesi yasak olduğu halde mağaza ofisine üçüncü şahısları aldığı, tarafına bağlı personelin adına başka bir personelin yazdığı ve imzaladığı belgeyi gerçeği yansıtmamasına rağmen ilgili departmana teslim ettiği, üst amirlerinin almış olduğu kararları harfiyen uygulaması ve uygulatması gerektiği halde görevinin gereklerini yerine getirmediği, görevini yürüttüğü sırada yaşanan problemleri toplantı esnasında diğer çalışanların moral ve motivasyonunu olumsuz etkileyecek şekilde yansıttığı gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. maddesi uyarınca haklı nedenle 30.06.2014 günü feshedilmiştir.

Mahkemece taraf delilleri toplanmış taraf tanıkları dinlenmiştir. Davacı tanıkları davacının fesih bildiriminde belirtilen davranışları gerçekleştirdiğine tanık olmadıklarını beyan etmişlerdir. Davalı tanığı A.. Ç.. da yalnızca başka bir personelin yazdığı ve imzaladığı belgeyi ilgili departmana teslim ettiğine şahit olduğunu diğer olaylara tanık olmadığı yönünde bulunmuştur.

Davacının fesih bildiriminde belirtilen davacının mesai saatleri içinde görev yerini terk ederek 3. Şahısların girmesi yasak olduğu bölgedeki mağaza depo ve ofis bölümüne üçüncü şahısları alması diğer çalışanlara kural dışı etik olmayan söz ve davranışlarda bulunmasıyla ilgili 29.11.2013 tarihinde kınama cezası verilmiştir.

Yine davacının tarafına bağlı personelin adına başka bir personelin yazdığı ve imzaladığı belgeyi gerçeği yansıtmadığını bilmesine rağmen ilgili departmana teslim ettiği gerekçesiyle 11.04.2014 tarihinde kınama cezası verilmiştir. Disiplin cezası verilen eylemlerin fesihte kullanılması aynı eylemle ilgili iki ceza verilemeyeceği kuralına aykırıdır.

Davacının disiplin cezası verilen eylemlerden sonra iş sözleşmesinin feshini gerektirecek yeni bir davranışı bulunduğunun somut ve inandırıcı delillerle ortaya konmamıştır. Her ne kadar davalı tanığı T..

Ş.. kınama cezası verildikten sonra sahte imzalar ile bir kısım evrakların imzalandığını gördüğü 5-6 defa bu olaya şahit olduğunu yine şirket yöneticilerinin ve çalışanların küçük düşürülmesine şahit olduğu yönündeki beyanlarına göre feshin haklı nedene dayandığı kabul edilmişse de davacının bu olaylarla ilgisinin ne olduğunun somut olarak ortaya konmadığı, davalı tarafça yalnızca kınama cezası verilen olaylara ilişkin belgelerin sunulduğu, feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükü üzerinde olan davalının bu ispat yükümünü yerine getirmediği anlaşıldığından davanın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.