Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/23100 K.2018/9739

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, işçilik alacakları ödenmeyen davacının davalıya ihtarname gönderererek iş aktini haklı feshettiğini, işyerinde çalışma saatlerinin 08:00-19:00 saatleri arasında olduğunu ama işin yoğun olduğu dönemlerde 22:00 saatine dek çalışıldığını, cumartesileri 13:00'a dek çalışıldığını, günde 45 dakika yemek ve 2 kere 15'er dakika çay molası verildiğini, çalıştığı sürece yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, davacının 2006 yılından 2014 yılına kadar yıllık izin alacağı olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti,asgari geçim indirimi, yemek gideri, yol yardımı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işçilik alacaklarının ödenmediği iddiası ile yaptığı feshin haksız bir fesih olduğunu, müvekkili şirkette haftalık 45 saat çalışma yapıldığını, bunun yanında yapılan fazla çalışma ücretlerinin davacıya ödendiğini, davacının 2007-2013 yılları arasındaki yıllık ücretli izinlerini kullandığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya ait işyerinde 7 yıl 7 ay 23 gün çalıştığı, fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş aktinin davacı tarafından haklı olarak feshedildiğinden davacının kıdem tazminatı talep hakkının doğduğu ancak işi kendisi bıraktığından ihbar tazminatı talep hakkının doğmadığı, davacı fazla çalışma yaptığını, bayram ve genel tatillerde çalıştığını ispat ettiği halde bu çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödendiği,

ücretli izinlerin kullandırıldığı veya ücretinin ödendiği imzalı ücretli izin defteri, ücret bordrosu ve makbuz gibi belgelerle işveren tarafından ispat edilemediğinden davacının bu alacaklarının bulunduğunun kabul edildiği, davacı her nekadar hafta tatili, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yemek ücreti ve yol ücreti alacakları taleplerinde bulunmuş ise de hafta tatillerinde çalıştığını ispat edemediği, talep ettiği 2014 yılı Nisan ayından çalıştığı 15 günlük ücretinin banka hesabına yatırıldığı, asgari geçim indirimi alacaklarının da banka hesabına yatırıldığı,

yemek ve yol yardımının nakdi olarak yapıldığı davacı tarafından ispat edilemediğinden davacının bu taleplerinin reddedildiği, davacının hakettiği alacakların miktarı konusunda alınan bilirkişi raporunda alacakların hesaplandığı, fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücretlerinden takdiren 1/3 oranında indirim yapılıp ıslah dilekçesi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesi ile kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Davacının fazla mesai ücreti hesaplanırken, Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği'nin 5/2 maddesi uyarınca yarım saatten fazla olan sürenin (45 dakikanın) günlük olarak tama iblağı ile günlük çalışma ve buna bağlı olarak fazla mesainin hesaplanması gerekirken, bu maddenin günlük çalışma süreleri bakımından değil de haftalık fazla çalışma süresi açısından dikkate alınması, davacı temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işverenlikteki kıdemi 7 yıl 7 ay 23 gün olup 7 tam yıl karşılığında yıllık izin ücretine hak kazanmıştır. Bu nedenle 4857 sayılı Kanun'un 53. maddesine göre, ilk 5 yıl için 14 gün, 6ıncı ve 7inci yıllar için ise 20'şer gün üzerinden yıllık izin ücretinin hesaplanması gerekirken 7 yıl x 20 gün=140 gün üzerinden izin ücreti hesaplanarak hüküm altına alınması hatalıdır.

4-Fazla mesai ücreti bakımından, eldeki dosyada bordrolar sunulmamış ise de Dairemiz tarafından aynı gün birlikte incelenen Dairemizin 2015/16325 Esas sayılı (... 6. İş Mahkemesi'nin 2014/49 Esas sayılı dosyası) benzer dosyada 2013/ Kasım ve Aralık aylarına ait bordro icmallerinde fazla mesai ücreti tahakkuku ve davacıya atfen imzalar, ayrıca banka kayıtlarında davacıya 2013/ Kasım ve Aralık aylarına ilişkin bordrolardakinden küçük miktarlar ile farklı ödemeler görünmektedir.

Söz konusu bordro icmalleri dosyaya celbedilerek davacı taraftan sorulup banka kayıtları ile birlikte değerlendirilerek neticeye etkisi irdelenmelidir.

5-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.