Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/23430 K.2019/19351

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 21/11/2008-03/05/2013 tarihleri arasında tanker şoförü olarak çalışmasını aralıksız sürdürdüğünü, iş akdinin kendisine 03/05/2013 tarihinde tebliğ olunan noter ihtarnamesi ile davalı işverenlikçe haksız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, davacının çalıştığı süre boyunca haftanın 6 günü 08:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını, ancak ay sonları iş yoğunluğu nedeniyle her ay 10 gün akşam 18:00’e kadar çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yine dini ve milli bayramlarda da çalışmasına rağmen, karşılığı ücretlerin ödenmediğini,

çalıştığı süre içinde son 1 yıllık iznini kullanmadığını, önceki yıllara ait yıllık izinlerinin ise, her yıl 5 gün kullandırılmak suretiyle eksik kullandırıldığını, kullandırılmayan yıllık izinlerin ücretinin de ödenmediğini, son aylık net ücretinin 2.000,00 TL olduğunu ve 3 ayda 587,00 TL prim aldığını, ayrıca yemek ücreti verildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 21/11/2008 tarihinden iş akdinin feshedildiği tarihe kadar shell akaryakıt taşıma ambarlı operasyonunda tanker şoförü olarak çalıştığını, iş tanımı kapsamında yürüttüğü işin kendisine tahsis edilen tankerlerde bulunan yakıtları, yakıt istasyonlarına götürerek,

yakıtın dolum-boşaltım işini yerine getirmek olduğunu, 10/04/2013 tarihinde yakıt istasyonunda yapılan incelemede, davacı tarafından götürülen tankerde bulunan 5017 litre kurşunsuz 95 tipi yakıtın, davacı tarafından yanlış boşaltım yapılması nedeniyle, 938 litre FS dizel tipi yakıt bulunan tankta, farklı tipte yakıtların karıştığının tespit edildiğini, davalı tarafından dolum-boşaltım eğitimi verilen davacının, riayet etmesi gerektiği talimatlara rağmen, hortumu doğru kompartımandaki mal cinsi istasyondaki doğru tanka boşaltacak şekilde bağlamamak, istasyon tanklarının dolum ağızları ve tanktaki mal cinsine göre etiketleri kontrol etmemek,

boşaltım sırasında çapraz hortum bağlantısı yapmak, istasyon yetkilisi ile hortum bağlantılarının doğruluğunu teyit etmemek, aynı anda iki farklı tanka dolum yapmak suretiyle, toplam 5995 litrelik akaryakıtın karışımına tek başına kendi kusuru ile sebep olduğunun anlaşıldığını, davacının söz konusu hatası ile ilgili meydana gelen karışıklığı davalı şirket yetkililerine bildirmediği gibi, dava dışı istasyon şirketine de herhangi bir bildirimde bulunmadığından,

ciddi anlamda maddi zarara neden olduğunu, karışmış vaziyetteki yakıtın istasyona gelen müşteri araçlarına verildiğini, bunun sonucunda da bir çok aracın motorunda ciddi oranda hasar meydana geldiğini, durumun 10/04/2013 tarihinde tespit edilmesinin ardından, davacının savunmasının talep edildiğini, bununla eş zamanlı olarak davacı tarafından yapılan hataya ilişkin raporun hazırlandığını, söz konusu raporda, yakıtın karışımı ve bu karışıma bağlı olarak doğan maddi zarara ilişkin kusurun davacıya ait olduğunun tespit edildiğini, bu kapsamda oluşan maddi ve manevi zararın davacının 30 günlük ücretinin oldukça üstünde olduğundan,

iş akdinin İş Kanunun 25/II-ı hükmü uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, dolayısıyla davacının tazminat talep hakkının bulunmadığını, dosyaya sunulan izin formlarından da anlaşılacağı üzere, davacının yıllık izinlerini tam olarak kullandığını, yine davacının ödenmemiş fazla mesai ve genel tatil ücretinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili 16/04/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile, dava dilekçesinde 100,00 TL olarak talep ettiği ulusal bayram ve genel tatil ücretini 1.945,20 TL artırarak 2.045,20 TL’ye, yine dava dilekçesinde 100,00 TL talep ettiği yıllık izin ücretinide 326,67 TL artırarak 426,67 TL’ye çıkarmış, ancak artırdığı miktar için ıslah harcı yatırmamış, ıslah harcı yatırmayacağını ıslah dilekçesinde de açıkça ifade etmiştir.

Kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının dava dilekçesinde istenen miktardan eksik hesaplanması nedeniyle ıslahen kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının düşürülmesi bu talepler bakımından kısmi feragat niteliğinde olup, kıdem ve ihbar tazminatı için dava açılırken yatırılan harcın, ıslahen artırılan diğer alacaklara sayılması mümkün değildir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre, bozmadan sonra ıslah olmayacağından sözü edilen eksikliğin ikmali imkanıda kalmamıştır.

Açıklanan nedenle, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ıslah edilmediği kabul edilerek, dava dilekçesinde talep edilen miktarlar üzerinden hüküm altına alınması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.