Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/24242 K.2018/20849

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 05/05/2005-17/12/2011 tarihleri arasında en son net 1.550,00 TL aylık ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiğini ancak müvekkiline ödenmesi gereken tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ücret iddiasının gerçeği yansıtmadığı, asgari ücretle çalıştığını, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, müvekkili şirketin Merter şubesinin, şirketin eski ortağına aktif ve pasifi ile devredildiğini ve davacının çalışmasına ara vermeden Merter Şubeyi devralan nezdinde çalışmasını sürdürdüğünü, davacının davaya konu yaptığı alacaklardan devralanın sorumlu olduğunu ve müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca iş akdinin feshi söz konusu olmadığından feshe bağlı alacakların talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ile bilirkişi raporuna ve davalı şirketin kapattığı şubenin bulunduğu adreste yeni işyeri açan dava dışı ... nezdinde davacının çalışmaya devam etmesinin işyeri devri niteliğinde olmadığı ile davalı tarafın iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş hukukunda çalışma olgusunu ve bu kapsamda fazla mesai yaptığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini ise de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, beyanı fazla mesai hesabına dayanak yapılan davacı tanığı ..., başka bir şubede çalıştığını, davacının ve çalıştığı şubenin çalışma saatleri konusunda net bilgi sahibi olmadığını beyanla, kendi çalışma saatlerini bildirmiştir. Diğer davacı tanığı ...’ın ise, davalı şirketin eski ortağı olduğu ve dosya kapsamından davalı şirket ile aralarında icra takiplerine de konu yapılmış borç-alacak uyuşmazlığından kaynaklı husumet bulunduğu anlaşılmaktadır. Nitekim hükme esas raporu hazırlayan bilirkişi tarafından beyanı bu nedenle fazla mesai hesabında değerlendirme dışı bırakılmıştır. Dosyada davacının fazla mesai yaptığı iddiasını sözü edilen tanıkların beyanı dışında doğrulayan başkaca bir bilgi ve belge de yoktur.

Bu duruma göre, fazla mesai alacağının bulunduğunun usulünce ispat edildiğinden söz edilemeyeceğinden, fazla mesai alacak talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.