Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/24593 K.2018/21964

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalıya ait ... Communication isimli firmada 2007 Nisan ayından itibaren çalışmaya başladığını 18/03/2013 tarihinde haksız ve hukuka aykırı olarak iş akdinin feshedilmesinin ardından davacının ücret ve fazla mesai alacaklarını davalıdan tahsil edemediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı işyerindeki çalışmasının 27/04/2007 - 18/03/2013 tarihleri arasında takım lideri ve kontrol departmanı elemanı olarak gerçekleştiğini, iş akdinin davacının istifa etmesi nedeniyle son bulduğunu, iş yerinde fazla mesai yapılmadığını, hafta tatili çalışması olmadığını, davalı iş yerinde genel tatil günlerinde de çalışma olmadığını, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, zaman aşımı itirazında da bulunduklarını ayrıca kabul anlamına gelmemekle birlikte yıllık izin alacakları için yasal faiz uygulanması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davanın reddedilen kısmının 860,00 TL olması karşısında davalı vekili lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/2. maddesi uyarınca 860,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 700 TL vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalının yaptığı yargılama giderlerinin kararda eksik gösterilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 11 numaralı bendindeki “700,00” rakamının çıkartılarak yerine, “860,00” rakamının yazılmasına,

Temyiz olunan kararın, davalı tarafından yapılan yargılama giderlerine ilişkin 13 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine,