Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/24606 K.2018/21961

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalıya ait dikim atölyesinde 05.02.2008 tarihinde ustabaşı olarak işe başladığını, en son maaşının 1.650 TL olduğunu, uzun süre sigortasız çalıştırıldığını, çalışırken fazla mesai ücreti ve çocuk yardımı parasını isteyince müvekkiline küfür edildiğini, bunun üzerine müvekkilinin işyerini terk etmek zorunda kaldığını, 11.04.2012 tarihine kadar 4 yıl 2 ay 6 gün çalıştığını, 28 aylık bölümünde sigortasız çalıştırıldığını, aylık ücretinin gerçek ücret yerine asgari ücret üzerinden gösterildiğini, işyerinde sabah 08.00 akşam 19.00 bazen ise 20.00’ye kadar çalıştığını,

Cumartesi günleri 08.30-13.00 saatleri arasında çalıştığını, davacının dini bayramlar dışında resmi bayramlarda da çalıştığını iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, çocuk yardımı alacağı ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının müvekkili firmada 01.07.2010-11.04.2012 tarihleri arasında çalıştığını ve bildirimsiz olarak işyerini terk ederek işe gelmediğini, davacının çalıştığı sürede devamlı olarak işe geç geldiğini ve dikkatsizliği nedeniyle birçok kez hatalı ürünler çıkardığını bu nedenle firmanın zarar ettiğini, davacının haftalık 60 saat fazla mesai yaptığı iddiasının doğru olmadığını, en son net ücretinin 741,02 TL olduğunu, davacının ödenmemiş fazla mesai ve ücret alacağının bulunmadığını, davacının işyerini terk etmeden önce geçinemediğini bu nedenle sigortasız çalışmak istediğini bildirdiğini, bunun kabul edilmemesi üzerine işe gelmediğini, buna ilişkin tutanak düzenlendiğini ve ihtarname keşide edildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, 05.02.2008-11.04.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, 28 aylık bölümünde ise sigortasının yapılmadığını iddia etmiştir. Davalı işveren ise, davacının 01.07.2010-11.04.2012 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur. Dosyada mübrez davacıya ait sigortalı hizmet cetveline göre, davacının 01.07.2010-11.04.2012 tarihleri arasında 1070161 sicil no'lu davalıya ait işyerinden sigorta bildirimlerinin yapıldığı tespit edilmiştir.

Davacının hizmet süresinin belirlenmesinde ...’ın "davalı işyerinde 2007 yılında bir yıl çalıştıktan sonra ayrıldığı, ayrılışından 2 ay sonra davacının davalı işyerinde çalışmaya başladığı, geçen yıla kadar usta olarak çalıştığı, kendisinin 2010 yılında tekrar işe girdiği ve 6 ay kadar çalıştığı" şeklindeki beyanları esas alınmış ve iddia doğrultusunda hesap yapılmış ise de, çalışıldığı iddia edilen kayıt dışı dönem açısından davacının tanık delili dışında başkaca delili bulunmamaktadır.

Beyanına itibar edilen tanığın anlatımları ise ispat için yeterli değildir. Bu nedenle davacının davalı işyerindeki hizmet süresi belirlenirken, SGK kayıtları esas alınarak sonuca gidilmeli ve tespit edilen süreye göre hüküm altına alınan alacakların yeniden hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde net 1.650,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı işveren ise davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Dinlenen davacı ... davacının son ücretinin 1.400,00 TL olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece davacının, emsal ücret araştırması sonucunda belirlenen brüt 1.122,94 TL ücretle çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının davalı işyerinde ustabaşı olarak çalıştığı dikkate alınarak, en son net 1.400,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, brüt 1.122,94 TL ücretle çalıştığının kabul edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.