Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/25142 K.2018/15712

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirket bünyesinde 01.05.2003 tarihinden iş akdine davalı tarafından haklı veya geçerli neden olmaksızın son verildiğinin 05.09.2012 tarihine kadar aralıksız ve kesintisiz garson olarak çalıştığını, sigorta primlerinin asgari ücretten yatırıldığını, ancak gerçekte aldığı ücretlerin bahşişlerle birlikte 3,500 TL olduğunu iddia ederek kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin şirket tarafından ihbar ve kıdem tazminatları ödenerek feshedildiğini, toplam 10.214,28 TL'nin davacının avukatının hesabına yatırıldığını, davacının işverenlik nezdinde asgari ücrette çalıştığını, ücretin bir kısmının elden ödendiğine ilişkin iddianın yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının alacak taleplerine dair toplam 21.332,44 TL’ye hükmedilmesine rağmen yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine 2.559,89 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 2.690,92 TL vekalet ücretine hükmedilmesi ve ayrıca fesih tarihinin 05/09/2012 olmasına karşın kıdem tazminatına 30/04/2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de anılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 1-a) numaralı bendindeki “30/04/2012” tarihinin çıkartılarak yerine “05/09/2012” tarihinin yazılmasına,

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin çıkarılarak yerine;