Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/252 K.2015/14340

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiğini ancak alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin ücreti, genel tatil ücreti, sefer primi ve ücret (garanti ücret) alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının talep ettiği tüm alacakların ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamında özetle;

Davacının dava dilekçesinde ücretinin garanti (asgari ücret) ücret ve sefer priminden oluştuğunu, her ay garanti ücretin 190 TL'nın ödendiğini kalanının ise ödenmediğini ileri sürdüğü gözetilerek garanti ücretin buna göre hesaplanması gerektiği, iş akdinin feshinden sonra davalının davacının banka hesabına 2008 yılı Mart ayı maaş ödemesi adı altında 307,60 TL ödeme yaptığı, yine 2008 yılı Mart ayına ait imzasız ücret bordrosunda izin ücreti tahakkukunun bulunduğu, davalı tarafından davacının banka hesabına izin ücretine karşılık brüt 287 TL yatırıldığı, bordroda tahakkuku yapılan izin ücreti miktarı ile bankaya yatırılan miktarın aynı olduğu bu nedenle hesaplanan izin ücretinden ödenen 287 TL'nın mahsubu gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, bozma doğrultusunda rapor aldırılmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında birinci uyuşmazlık izin ücretinin doğru olarak hesaplanıp hesaplanmadığı ve buna bağlı olarak davalının usulü müktesep hakkının ihlal edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamından, davacının 14 günlük iznini kullanmadığı ve bu iznin ücretinin de ödenmediği, davacının fesih tarihindeki çıplak brüt ücretinin 2.424,24 TL olduğu anlaşılmıştır. Buna göre davacının izin ücreti 2.424,24 TL / 30 x 14 = 1.131,31 TL (brüt), bu miktardan bozma ilamı doğrultusunda 287 TL mahsup edildiğinde 844,31 TL (brüt) ve son olarak yasal kesintiler yapıldığında davacının net 711,46 TL izin ücreti alacağı olduğu bulunur ki Mahkemece hüküm altına alınması gereken miktar bu miktardır.

Bozmadan sonra aldırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda hatalı olarak 998,47 TL izin ücreti alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece bu son miktar hüküm altına alınmıştır. Bu durum, ilk kararın sadece davalı vekili tarafından temyiz edildiği hususu ve bozma ilamı içeriği birlikte değerlendirildiğinde davalının usulü müktesep hakkının ihlaline yol açmıştır. Karar bu yönüyle hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki ikinci sorun, davacının ücret (garanti ücret) alacağının doğru olarak hesaplanıp hesaplanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya incelendiğinde, davacının ücretinin garanti ücret ve sefer priminden oluştuğu, her ay garanti ücretin 190 TL'sinın ödendiği yönünde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı beyanından, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacıya ödenmesi gereken garanti ücret toplamının 5.744,55 TL olduğu, işveren tarafından davacıya ödenen garanti ücret toplamının 3.216,47 TL ve farkın 2.528,08 TL olduğu anlaşılmıştır. Davacının "...her ay garanti ücretin 190 TL'sı ödeniyordu..." şeklindeki beyanına göre davacıya her ay ödenen garanti ücret toplamı 2.850 TL'dır. Davacıya ödenmesi gereken toplam garanti ücret 5.744,55 TL ve ödenen toplam garanti ücret 6.066,47 TL olduğuna göre, davacıya hakettiği garanti ücretin fazlasıyla ödendiği anlaşılmış olup ücret (garanti ücret) alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken talebin kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır ve ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç: