Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/253 K.2015/395

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Sanıklardan ...'in bozma kararından önce mahkemeye bildirdiği adres ile kararın tebliğe çıkarıldığı adres arasındaki uyumsuzluk giderilmeden hükmün, Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebliğ edilmesi usule uygun olmadığından sanığın öğrenmekle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği ve 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/2-4, 119/1-c maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu,

Y.C.G.K.'nın Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 günlü, 2012/1142 esas ve 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamında nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; lehe yasa saptamasında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 119/1-c maddelerinin de değerlendirmeye alınarak yazılı şekilde 765 sayılı yasanın lehe olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.