Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/25555 K.2018/1787

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 20.09.2003 tarihiden itibaren iş akdinin feshedildiği 30.04.2014 tarihine kadar aralıksız olarak ortacı olarak çalıştığını, aylık net 1.300,00 TL. ücret aldığını, SGK primlerinin gerçek ücret üzerinden yatmadığını, iş yerinin kapanması nedeni ile işten çıkarıldığı işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, HMK 119/1-f bendine aykırı düzenlenen dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiğini, dava dilekçesinde tanık ismi bildirilmediğinden tanıkların dinlenmesine muvafakat vermediklerini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kıdem-ihbar tazminatlarının davacıya ödendiğini, banka kayıtlarında mevcut olduğunu, ödeme def'inde bulunduklarını, davacının ibranamesinin mevcut olduğunu, bu nedenle davacının imzaladığı ibraname ile müvekkil şirket nezdinde hiç bir hakkı ve alacağı kalmadığını, ibraname, dava açma hakkını ortadan kaldıran feragatname niteliğinde olması nedeni ile uyuşmazlığı esastan sona erdireceğini,

taleplerdeki faiz başlangıç tarihlerinin de yanlış belirtildiğini, bu nedenle ihbar tazminatı yönünden faize itiraz ettiklerini, ücretin dava dilekçesinde yanlış belirtildiği bordrolarda yazılan maaşı aldıklarını, ilk itirazlarının gözetilerek sterilerek davanın esasa girilmeksizin usulden reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının iş akdinin davalı işverence feshedildiği ve haksız olduğu, aksinin ispatlanamadığı, dosyaya ibraz edilen ibraname ile davacının tüm yasal haklarını aldığı sonucuna varılmasının mümkün olmadığından işverenin işçisine kıdem ve ihbar tazminatı ödemekle yükümlü olduğu, davacının ücreti dinlenen tanık anlatımları ve getirtilen belgeler ile yapılan emsal ücret araştırması kapsamında aksine bir kanıt ve beyan da olmadığından net 1.300,00 TL kabul edildiği, yapılan ödemelerin tenzil edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; kısmî eda külli tespit talepli açılan davada, davacının fazla çalışma ücret alacağı tanık beyanlarına dayalı hesaplanmıştır. Bilahare davacı artırım dilekçesinde bu alacak için karineye dayalı makul bir indirim yapılabileceğinden bahisle bu miktarı artırmadığını açıklamıştır. Bu durumda Mahkemece davacının hak kazandığı tespit edilen 6.426,60 TL. den %30 indirim yapılarak 4.498,62 TL. ye hükmedilmesi gerekirken talep miktarından indirim yapılıp 3.500,00 TL.’ye hükmedilmesi hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesinin HMK.nın 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açabileceğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.