Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/26344 K.2018/19203

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 2007 yılının 8. ayında işe girdiğini 28.04.2008 tarihine kadar çalıştığını, emeklilik nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, 05.08.2008 tarihi itibari ile emekliye ayrıldığını, davalı iş yerinde 01.05.2008 tarihinden itibaren çalışmasına devam ettiğini, 11.12.2011 tarihine kadar çalışmanın sürdüğünü bu tarih itibari ile iş akdinin davalı iş veren tarafından haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini, davacının ücretinin 1.567,00 TL olduğunu 200,00 TL yol parası verildiğini, öğlen yemeğinin işveren tarafından karşılandığını iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının emekli olduktan sonra davalı iş yerinde çalışmaya devam ettiğini, davacı tarafından açılan hizmet tespit davasının reddine karar verildiğini, maaş miktarı ve alacakları hususundaki beyanları kabul etmediklerini davacının maaşının ve hizmet süresinin ... kayıtlarında belirtildiği gibi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ücretinin net 1567,00 TL olup, 200 TL yol parası verildiğini iddia ederek davasını açmış, mahkemece seçenekli bilirkişi raporundaki net 1500,00 TL ücrete göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından davacının davalı işveren ile ... aleyhine açtığı hizmet tespit davasının görülüp sonuçlandığı, bu davada, davacının emeklilik sonrasına ilişkin hizmet tespiti ve ücret tespiti talebinin bulunduğu, ücretinin net 1567,00 TL artı 200,00 TL yol ücretinden oluştuğunu iddia ettiği, yapılan yargılama sonunda mahkemece hizmet tespiti talebinin kabul edilmekle birlikte ücret tespitine yönelik talebin reddedildiği, kararın tarafların temyizi üzerine Yargıtay 21. Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davalı işveren ücretin kayıtlardaki gibi olduğunu savunmuş ise de yine davalı işveren tarafından davacının iddia edilen hizmet süresince çalışmadığı da savunulmuştur. ... kaydı olmayan ve çalışması sırasında bordro düzenlenmeyen davacının, kayıtlardaki ücretle çalıştığının savunulması mümkün değildir. Davalı işveren kesinleşen karara göre davacının çalışmalarını ...’ya bildirmemiş ve hakkında kayıt tutmamıştır.

Davacının ücretinin belirlenmesine yönelik olarak dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde ücretin, görülmüş ve kesinleşmiş olan hizmet tespiti davasında davacı tarafından iddia edilen ücret olmadığı anlaşılmaktadır. Davacı davalı işyerinde 4 yılı aşkın bir süre kalite kontrol sorumlusu olarak çalışmış olup davacının ücretinin net 1210 TL olduğunun kabulü dosya kapsamına uygun düşecektir. Bu nedenle davacının talebine yönelik, seçenekli bilirkişi raporundaki diğer seçenek dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, Yargıtay 21. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşen hizmet tespit dosyasındaki karar dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: