Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/2729 K.2016/13688

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin herhangi bir gerekçe gösterilmeden işveren tarafından feshedildiği ve alacaklarının ödenmediği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davacının davalılara ait işyerinde 23/11/2005 tarihinde işe başladığını, askerlik nedeniyle tüm yasal haklarını alarak 03/12/2007 tarihinde işten ayrıldığını, askerlik sonrasında.... Ltd. Şti'de 04/08/2009 tarihinde çalışmaya başladığını, işyerinin bir başka çalışanı ... ile 23/03/2010 tarihinde tartışıp küfürleşerek kavga ettiklerini, davacının kavganın ertesinde işyerini terkedip gittiğini, işi terketmesinin hemen ertesinde başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının davalılar nezdinde şahıs firması iken davalı işyerinde 23/01/2005-03/12/2007 tarihleri arasında çalıştığı, askerlik nedeniyle işten ayrıldığından kıdem tazminatının ödendiği ve hizmet döneminin bu şeklide tasfiye olduğundan kıdem tazminatı talebinin reddine, davacı avukatının 2006 senesine ait 14 gün izin kullandığına dair davacının beyanı olduğunu ifade etmesi dikkate alınarak 14 gün bakiye izin alacağı karşılığı 229,97 TL izin ücreti hakkı bulunduğundan bu talebin kabulüne,

ücret alacağının dava dışı şirket dönemine ait olduğu gibi yargılama aşamasında da ödendiğinden karar verilmesine yer olmadığı, şartları oluşmayan ve usulünce kanıtlanamayan ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacakları fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti taleplerinin de reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı avukatının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının dava dilekçesi ile 100,00 TL yıllık ücretli izin alacağı talebinde bulunduğu, talep artırımında da bulunmadığı, Mahkemece, hükme dayanak yapılan hesap raporunda 229,97 TL olarak hesaplanan yıllık ücretli izin alacağı hakkında tefhim edilen kısa kararda taleple bağlı 100 TL’na hükmedilmişken gerekçeli kararın hüküm fıkrasında maddi hataya dayalı olarak 320,00 TL yıllık ücretli izin alacağına hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç: