Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/27658 K.2016/7244

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı şirkette 11/12/2013 tarihinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 2014 yılı Ekim ayında 12 günlük ücretsiz izne gönderildiğini, iznin ardından ise iş sözleşmesinin 20/10/2014 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının söz konusu işe iade davasını henüz davalı şirketin elemanı iken ücretsiz izinde olduğu dönemde açtığını, davacının 13/10/2014 tarihinde ücretsiz izne çıkartıldığını, iş sözleşmesine ise işe iade davası açıldıktan sonra 31/10/2014 tarihinde son verildiğini, davacının mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin sonlandırıldığını savunmuş ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işe iade davası açıldığı sırada halen davalı işverenin işçisi olduğui iş sözleşmesinin sonlandırılmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler incelendiğinde, davacının 01/10/2014-12/10/2014 tarihleri arasında ücretsiz izinde olduğu, 21/10/2014 tarihinde postaya verilen yazı ile işverenin kendisini başka bir işyerinde görevlendirdiği, davacı hakkında 14/10/2014-31/10/2014 tarihleri arasında devamsızlık yaptığından bahisle tutanaklar tutulduğu ve işe iade davasının 20/10/2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı sebepsiz yere şirket merkezine çağrıldığını ve 12 günlük ücretsiz izne çıkarıldığını ardından 20/10/2014 tarihinde şirkete gittiğini ve işten çıkarıldığının kendisine söylendiğini iddia etmiştir.

Davacı tanıkları, davalı işyerinde çalışmış kimseler olup, iddiaları doğrular nitelikte beyanda bulunmuşlardır.

Davalı tanığı Zafer ise duruşmadaki ifadesinde, davacının çalışığı projede güvenlik personeli sayısının azaltıldığını, bu nedenle davacının 12 gün ücretsiz izne gönderildiğini ve daha sonrasında ise devamsızlık yaptığını bildirmiştir.

Davacı hakkında 14/10/2014 tarihinden itibaren devamsızlık tutanakları tutulmuş ise de işveren tarafından 21/10/2014 tarihinde postaya verilen görevlendirme yazısında davacının devamsızlık yaptığından bahsedilmemiştir.

Tüm bu hususlar birlikte dikkate alındığında davacının işveren tarafınan ücretsiz izne çıkarıldığı ve ardından 20/10/2014 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Feshin haklı veya geçerli bir nedene dayandığını ispat yükü işverene ait olup, davalı işverence 20/10/2014 tarihinde gerçekleştirilen feshin haklı veya geçerli bir nedene dayandığının ispatlanamadığı dikkate alınmaksızın davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirmeler ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.