Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/28140 K.2018/22955

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesi ile özetle; müvekkilinin 18.11.2008 tarihinde davalı işyerinde müşteri hizmet yetkilisi olarak çalışmaya başladığını, en son...Grubu projesinde Backoffice yetkilisi olarak görev yaptığını, 24.01.2014 tarihinde sözlü olarak görevinde esaslı değişiklik yapılmak istendiğini ve müvekkilinin çağrı karşılama görevine getirildiğinin belirtildiğini, müvekkilinin 27.01.2014 tarihli ihtarnamesi ile İş Kanunu'nun 22. Maddesi uyarınca yeni görevinin, iş koşullarında esaslı değişiklik oluşturduğunu ve kabul etmediğini bildirdiğini,

aynı müvekkilinin şirket yetkilisine de sütlü olarak görev değişikliğini kabul etmediğini beyan ettiğini ancak işverenlikçe kendisine "ya görevi kabul edersin, ya da gidersin" şeklinde söylenerek müvekkilinin iş akdinin feshedildiğini, daha sonra işverenlikçe 30.01.2014 tarihli ihtarname ile müvekkiline cevap verilerek,

görev değişikliği hususunda fikir aşamasında olduklarını, bu durumu müvekkiline sözlü olarak bildirdiklerini ve müvekkilinin 4 gündür mazeretsiz işe gelmediğini beyan ettiğini ancak bu ihtarname içeriğinin gerçeği yansıtmadığını iddia ederek 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL ihbar tazminatı, 500,00 TL ücretli izin alacağı olmak üzere toplam 2.000,00 TL işçilik alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil işyerinde 18.11.2008 tarihinde müşteri temsilcisi olarak işe başladığını, 27.01.2014 tarihinden itibaren 4 gün üst üste geçerli herhangi bir mazeret sunmadan işe gelmediğini, bu durumun tutanak altına alındığını, 30.01.2014 tarihinde davacıya gönderilen ihtarname ile mazeretsiz işe gelmediği günler için varsa geçerli mazeretini bildirmesi,

belirtilen sürede işe dönmemesi ve mazeret sunmaması halinde iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedileceğinin bildirildiğini, davacının görevinin müşteri temsilcisi olduğunu ancak dönem içinde ihtiyaç doğrultusunda Backoffice sorumlusu olarak da görev yaptığını, ihtiyacın sona ermesi ile tekrar asıl görevi olan müşteri temsilciliği işine dönmesi gerekeceği fikri oluştuğunu, bu fikrin davacıyla sözlü olarak paylaşıldığını, söz konusu iki görevin de hiyerarşik olarak birbirine denk olduğun, işyeri adresinin aynı ve verilen ücretin de eşit olduğunu,

buna rağmen davacının bahsi geçen konuşmada müşteri temsilcisi olarak görevine devam etmek istemediğini, tazminatlarını isteyerek işyerinden ayrılma niyetinde olduğunu bildirdiğini, 27.01.2014 tarihinde gönderdiği ihtarname ile, fikir aşamasında olunan ve kendisine herhangi bir yazılı bildirim yapılmayan hususla alakalı olarak kendisine mobbing uygulandığını, İş Kanunu'nun 22. Maddesi uyarınca görev değişikliğini kabul etmediğini, bu sebeple tazminatının ödenmesi gerektiğini bildirdiğini,

müvekkili şirketin kararı netleşmemişken ve davacıya bu hususta yazılı bir bildirim yapılmamışken davacının İş Kanununun 22. maddesine tutunmasının hukuken geçerli olmadığını, ayrıca söz konusu olaydan önce şirketçe yenilenen iş sözleşmelerini çalışanların tamamı imza etmişken, davacının imza etmemiş olmasının, mobbing ve çalışma koşullarında esaslı değişikliği gerçeğe ve hukuka aykırı bir bahane olduğunu gösterdiğini, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini savunarak haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmediğini belirterek 27.01.2014 tarihli ihtarnamesi ile kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağını talep etmiş, bu sebeple iş sözleşmesini feshetmiştir. Davalı işveren tarafından bu tarihten sonra tutulan devamsızlık tutanakları ve davacıya gönderilen 30.01.2014 tarihli ihtarname sonuca etkili olmayıp iş sözleşmesini haklı nedenle fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazandığı yönündeki mahkeme kabulü yerinde ise de iş akdini haklı da olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı hakkı olmayacağından, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: