KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2015/29538 E., 2019/2354 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ocak 2019
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
511 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının 02/07/2007-04/02/2013 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, son ücretinin aylık net 1000.-TL olduğunu, SGK primlerinin eksik bildirildiğini, hak ettiği işçilik alacakları zamanında ve tam olarak ödenmediğinden, davacının iş akdini haklı sebeple feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... San ve Tic AŞ vekili özetle; davacının iddialarının asılsız olduğunu, davalı müvekkilinden davacının bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı ... Hizmetleri AŞ vekili özetle; davacının iş akdinin sebepsiz ve mazeretsiz devamsızlığı nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının kıdem tazminatı hakkı bulunmadığını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta; dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının vardiya usulü çalıştığı sabittir. Davacının dosyada mübrez vardiya çizelgelerine göre, 3 gün çalışıp 4. gün izin yaptığı anlaşılmaktadır. Dosyada mübrez hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporunda; davacının 1. gün 08:00-20:00, 2. gün 20:00-08:00, 3. gün ise 20:00-06:00 saatleri arasında çalıştığı, ara dinlenme süreleri düşüldükten sonra 1 haftada 4 gün 10,5 saat, 2 gün 9 saat çalıştığı, 1 gün izin yaptığı kabul edilerek haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı tespitiyle, her hafta 15 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.
Ancak davacının çalıştığı vardiya sistemine göre, davacı 1. gün 08:00-20:00, 2. gün 20:00-08:00, 3. gün ise 20:00-06:00 saatleri arasında çalıştığında,1 aylık periyotta, 1. haftada 6 gün çalışarak yasal ara dinlenme süreleri düşüldükten sonra 15 saat fazla mesai yaptığı, 2. hafta 5 gün çalışarak 6 saat fazla mesai yaptığı, 3. hafta 5 gün çalışarak 4.5 saat fazla mesai yaptığı ve 4. hafta ise yine 5 gün çalışarak 4.5 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır.
Davacının her ay çalışması bu şekilde olup, haftalık ortalama fazla mesai süresi ise 7.5 saattir. Hükmedilen fazla mesai ücretinin haftalık 7.5 saat üzerinden hesaplanması gerekirken, eksik inceleme ile haftalık 15 saat üzerinden hesaplanması hatalıdır. Fazla mesai ücreti haftalık 7.5 saat üzerinden hesaplandıktan sonra aynı oranda takdiri indirim yapılması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2015/29538, K. 2019/2354, 24 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama