Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/29561 K.2018/10818

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/05/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 01.12.2006-20.05.2013 tarihleri arasında çalıştığını, en son aldığı ücretin net 1.350 TL olduğunu, ücretlerinin ve diğer işçilik alacaklarının ödenmemesi ve ... primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ile maaş, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabında Özetle:

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İspat konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, iddiaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi; fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığını iddia ederek alacak taleplerinde bulunmuştur.

Davacı vekili, 26.11.2013 tarihli 1. celsede; davalı şirkete karşı açılmış olan başka bir davada tanıklarının dinlendiğini, beyanlarına ilişkin duruşma zabıtlarının örneğini sunduklarını belirterek, dosyanın bilirkişiye gönderilmesini talep etmiştir.

Her dava dosyası kendi delil durumu ile bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Davacının duruşma zabıtlarını sunduğu dosyadaki tanık beyanlarının o dosyaya özgü olduğu, ifadelerinde tüm işçilerin aynı şekilde çalıştıklarını da beyan etmedikleri dikkate alındığında, ispat yükü üzerinde bulunan davacının iddilarını ispatlayamadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle; fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: