Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/34247 K.2017/18753

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/11/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 07.06.2002-13.12.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde alüminyum doğrama montajcısı olarak çalıştığını, iş söleşmesinin emeklilik nedeni ile sonlandığını ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, yıllık izinlerini kullandığını, yaptığı fazla çalışmaların ve kıdem tazminatının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Fazla mesai yapıldığını ispat yükü davacı işçiye aittir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi, bu iddiasını ispat için takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanmıştır.

Davacı tanıklarından ... 2003-2008 yılları arasında, .... ise 2003-2010 yılları arasında davalıya ait işyerinde çalıştıklarını bildirmişlerdir.

Davacı tanıkları iddiayı doğrular mahiyette, davalıya ait işyerinde yaz ve kış döneminde ayrı çalışma düzeni olduğunu ve çalışma saatlerinin farklılık gösterdiğini ifade etmiştir. Davalı işveren ise, işyerinde yaz ve kış dönemi olarak farklı bir çalışma şekli olmadığını savunmuştur. Davalı tanıklarının işyerinde çalışma şeklinin dönemsel olarak farklılık gösterip göstermediğine dair açık bir beyanları bulunmamaktadır.

Davalı tanıkları yeniden dinlenip, gerekli araştırma yapıldıktan ve işyerindeki çalışma düzeni ile çalışma saatleri somut bir biçimde tespit edildikten sonra, alacağın varlığı ve miktarı belilenmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3- Kabule göre de, davacı tanıklarının, davacı ile birlikte tüm hizmet süresinde çalışmalarının bulunmadığı, dolayısı ile sadece görgüye dayalı bilgi sahibi oldukları yani davacı ile birlikte çalıştıkları dönem itibari ile beyanlarına itibar edilebileceğinin dikkate alınmaması da hatalıdır.

4- Davalı vekili, ıslaha karşı süresinde zamanaşımı itirazında bulunmuş olup, yine mahkemenin kabulüne göre zamanaşımına uğrayan alacak miktarı da yanlış hesaplanmıştır.

Hükme esas bilikişi raporu incelendiğinde 02.06.2010-13.12.2013 tarihleri arasında hespalanan net 7.056,24 TL fazla mesai ücreti alacağına, dava dilekçesinde talep edilen 1.000,00 TL fazla mesai ücreti eklenerek 8.056,24 TL net fazla mesai ücreti üzerinden taktiri indirim uygulanması gerekirken, kök raporda hesaplanan miktarın da üzerinde olarak şekilde 12.176,91 TL fazla mesai ücreti alacağı bulunduğunu belirterek, bu miktar üzerinden taktiri indirim uygulanmıştır. Karar bu yönü ile de hatalıdır.