Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/34941 K.2019/6485

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde ... tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş akdinin işverence sonlandırıldığını ve herhangi bir tazminat ödenmediğini, müvekkilinin 25/02/2010 tarihinde emekliye ayrıldığını, bu tarihte davalılarca işten çıkışının yapıldığını ancak çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin emekli olduğu 25/02/2010 tarihinden işten çıkarıldığı 23/12/2011 tarihine kadar ki dönemde sigortalı gösterilmediğini, davalı şirketlerin aynı kişiye ait olup davacının her iki firma adına da şoförlük yaptığını, müvekkilinin iş akdinin davalı tarafça haksız olarak sonlandırıldığını iddia ederek;

kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ... ve Kafkas Mob. Malz. San. Tic. Ltd. Şti vekili özetle; davacının emekliye ayrıldığını, bundan sonra davalı şirket yanında çalışmadığını, zaman zaman yevmiyeli olarak davet edildiği ve bununda ücretinin ödendiğini, ayrıca davacının şirket çalışanı ...'a şirket müdürü Hayrettin'in yanında bıçak çektiğini, bundan sonra davacı ile hiçbir ilişkilerinin olmadığını iddiaların doğru olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davalılardan Kafkas Mobilya Malz San Tic Ltd Şti'ne yönelik davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında, dava tarihi olarak 11/06/2012 tarihinin yazılması gerekirken, 22/04/2014 tarihinin yazılması mahkemece her zaman düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta; dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı, 25/02/2010 tarihinde kendisine yaşlılık aylığı bağlanarak emekli olduğundan, (tahsis talep tarihi 26/02/2010 tarihidir) emeklilik tarihi olan 25/02/2010 tarihine kadar geçen hizmet süresine ilişkin kıdem tazminatının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, talebin tamamen reddi hatalıdır.

4-Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır (Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).

Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir

Yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda hüküm altına alınan fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarından yapılan %60 oranındaki indirim hakkın özünü ortadan kaldıracak mahiyettedir.Taktiri indirim daha makul oranda yapılmalıdır.

5-Davacı iş akdinin feshinden sonra işverene gönderdiği noter ihtarı ile tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmesini talep etmiştir. Bu ihtarname ile temerrüde düşürülen fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarında (talep doğrultusunda) temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülmeside isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.