Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/35088 K.2019/6173

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/08/2000 tarihinden itibaren "oto yıkamacı" olarak çalıştığını, 25/12/2003 tarihinde müvekkilinin işverenden sigortasının yapılmasını ve ödenmeyen işçilik alacaklarını talep ettiğini ancak işveren tarafından alacak taleplerinin reddedilmesi nedeniyle işten ayrılmak zorunda kaldığını, 01/04/2005 tarihinde işveren tarafından tekrar işe çağrıldığını ve çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin sigorta girişinin 30/07/2011 tarihinde yapıldığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, aylık maaşının bahşişlerle birlikte net 1.500 TL olduğunu ancak sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden gösterildiğini,

çalışma saatlerinin sabah 08:00 akşam en erken 20:00 olduğunu, haftanın 6 günü çalışıldığını ve bir gün izin kullandığını, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi, genel tatil ücretleri ile yıllık izin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının iş akdinin devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedildiğini, davalılardan ... için husumet itirazında bulunduklarını, müvekkili şirkette çalıştığı süre boyunca aylık ücretinin asgari ücrete ek olarak bahşiş olduğunu, üç vardiya çalışma sistemi uygulandığını, dini ve milli bayramlarda çalışma yapılmadığını, davacının tüm yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işyerinde oto yıkamacı olarak çalışmış olup, aylık ücretin miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı son ücretinin bahşişlerle birlikte 1.500 TL net olduğunu ileri sürmüş, davalı ise asgari ücrete ek olarak bahşişle çalıştığını savunmuştur. Mahkemece asgari ücret üzerinden hesaplama yapılan 20/05/2015 tarihli ek rapora hüküm kurulmuştur.

Davacı ... yıkamacı olup, iddia ettiği şekilde aylık 1.500 TL net ücretle çalıştığına ilişkin dosya kapsamında veri olmamakla birlikte, davalı vekilinin ve davacı ile aynı işyerinde çalışan davalı tanıklarının beyanlarından davacının asgari ücrete ek olarak günlük bahşiş usulü ile çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece 12/08/2014 tarihli bilirkişi raporundaki hesaplamalar bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi gerekirken, asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece yapılacak değerlendirmede, ilk kararı davalı temyiz etmediğinden davacı yararına oluşan usuli müktesep hak sebebiyle fazla çalışma ücreti yönünden hakkaniyet indirimi sonrası alacak miktarının 18.664,81 TL olmasına rağmen taleple bağlı kalınarak ilk karardaki gibi 15.521,99 TL üzerinden hüküm kurulmalıdır.

F) Sonuç: