Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/35133 K.2016/762

Mahkemece, kararlaştırılan cezai şartın indirime tabi tutulamayacağı yönünden sözleşme hükmüne dayalı olarak gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir. Direnme kararının süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dairemizin “Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacı bankanın brüt 8750 TL cezai şart alacağına hak kazandığı kabul edilerek taleple bağlılık kuralı nedeniyle 1770 TL net cezai şart alacağına hükmedilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesinin sorumluluklar başlıklı 11.maddesinin 3 ve 4. fıkralarında mahkemece kabul edildiği üzere cezai şart, eğitim gideri karşılığı 3 yıl çalışma taahhüdünün yerine getirilmemesine bağlıdır.

Bu nedenle cezai şart alacağı hesaplanırken davalı işçinin çalışmadığı süreye göre kıstevyemli hesaplama yapılmalıdır.

Buna göre gerekçede davacının sorumlu olduğu miktar olarak belirtilen brüt 8750 TL cezai şart hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, çalışılan ve çalışılması gereken süreye göre cezai şartta indirime gidilmesi gerekirken, cezai şarttan indirim yapılamayacağı yönündeki sözleşme hükmünün işçi yönünden bağlayıcı olmamasına göre, direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından,