Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/35838 K.2019/6778

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde reyon elemanı olarak 08.05.2010 tarihinden 03.10.2011 tarihine kadar çalıştığını, işyerinde 1 öğün yemek ve ramazan aylarında 100 TL değerinde erzak yardımı uygulaması olduğunu, davacının aldığı son maaşın asgari ücret olduğunu, davacının haftanın 6 günü, günde 11 saat çalıştığını, davacıya fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini, davacının tüm resmi ve dini bayramlarda çalışmasını sürdürdüğünü, fazla çalışma alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek; fazla mesai ve resmi tatil ve dini bayram çalışması alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasına yasal dayanak bulunmadığını, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının eğitimi sebebiyle iş akdini istifa etmek suretiyle sonlandırdığını, ibraname ile davacının, davalı işvereni ibra ettiğini, davalı işyerinde fazla mesai yapılmadığını, resmi tatillerde ise nöbet usulü çalışma yapıldığını, davacının da bayram ve tatil izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; tanık anlatımları ile davacının fazla mesai yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı ispat edilmiş olmasına rağmen karşılığının ödendiği ispat edilememiş olmakla davanın kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece kabul edilen miktar 2.306,05 TL olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2. maddesine göre hükmedilen ücret kabul ve reddedilen miktarı geçemeyeceğinden, maktu 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, kabul edilen tutar üzerinden nispi vekalet ücretine karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.