Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/35957 K.2019/3605

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı şirkette 19/09/2012 tarihinde çalışmaya başladığını, fazla çalışma, hafta tatili vb. alacaklarının geç ödenmesi ve Ocak-Şubat aylarına ait maaş alacağının da ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini ... Noterliğinin 03/03/2015 tarihli 3559 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacı tarafın İş Kanunu'nun 24/II maddesine göre fesih hakkını 6 günlük hak düşürücü süre içinde kullanması gerektiğini, ayrıca davacının feshinin haklı nedene dayanmaması nedeni ile her hangi bir tazminat talebinde bulunamayacağını, davacının hafta sonu, dini ve milli bayram izinlerini kullandığını, fazla çalışmasının bulunmadığını, davacının kıdem tazminatı, yıllık izin ve ihbar tazminatı alacaklarının da banka hesabına yatırıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve ... Noterliğinin ihtarnamesinin ve banka kayıtlarının birbirini teyit ettiği görülmekle, davacının aylık ücretlerinin geç ödendiği, bu gecikmenin bazen 2 aya yaklaştığı, yıllık izin ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediği, bu durumda davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı Yasa'nın 24/II-e maddesi gereğince haklı nedenlerle feshettiği, dolayısıyla kıdem tazminatına hak kazandığı,

dava açıldıktan sonra davacıya kıdem tazminatı olarak 2.824,96 TL ödemede bulunulduğu görülmekle 66,66 TL kıdem tazminatının davalıdan fesih tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin taleple ilgili olarak dava konusuz kaldığı için esas hakkında hüküm tesisine yer olmadığına karar verildiği, davacının 2015 yılı Ocak ve Şubat aylarına ait ücretinin dava açılmadan önce davalı tarafça ödendiği görülmekle davacının ücret alacağı talebinin reddine karar verildiği, davacının kullanmadığı yıllık ücretli izin alacağının dava açıldıktan sonra 06/04/2015 tarihinde yatırıldığı,

dolayısıyla davanın konusuz kaldığı görülmekle yıllık ücretli izin alacağı ile ilgili olarak esas hakkında hüküm tesisine yer olmadığına karar verildiği, tanık beyanları, davacıya ait bordro ve bilirkişi raporları karşısında davacının dini ve milli bayramlarda çalışmadığı, fazla mesai yaptığı halde ödenmediği, fazla mesai ücretinden %30 taktiri indirim yapıldığı gerekçesi ile ücret ve ulusal bayram genel tatil ücreti talebinin reddine, yıllık izin ücreti hakkında konusuz kalmakla esasa dair karar verilmesine yer olmadığına, sair taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz: Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E)Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti bakımından;

Davacı asıl, bu dosya ile birlikte incelenen Dairemizin ... Esas sayılı dosyasında (... İş Mahkemesi’nin ... Esas sayılı dosyasında) tanık sıfatı ile verdiği ifadesinde “Normalde mesaimiz sabah 08.00, akşam 19.00 dı. 1 saat öğlen yemek molası, günde 2 kez 15'er dakikalık çay molamız vardı. Daha sonra mesaimiz 18.30'a indirildi. Yemek molamız yarım saate, çay saatimiz de 10-12 dakikaya indirildi. İşyerinde çalışma saatlerimiz düzenli değildi.

Sabah 08.00 de giriyorduk ama akşam ne zaman çıkacağımız belli olmuyordu. Sık sık mesaiye kalıyorduk. Belli bir düzeni olmadığı için günde kaç saat mesaiye kaldığımızı bilemiyorum. Akşam 21.00-22.00'ye kadar çalışmamız devam ediyordu. Ben ortacı olduğum için sürekli mesaiye kalıyordum. Mesai ücretlerimiz elden ödeniyordu. Saatlik mesai ücretimizi tam olarak hatırlayamıyorum. Çalışma saatlerimiz belli değildi. İşin durumuna bağlıydı. Düzenli çalışma sistemimiz yoktu. ...

Ben tüm mesailere gidiyordum. Cumartesi, Pazar da sürekli gidiyordum…. İş olduğu sürece Cumartesi, Pazarlar geliyorduk... 2 kez fabrika üretime ara verdi. Birinde 1 ay, diğerinde 1 ay 10 gün üretim yapılmadı. Maaşımızı alıyorduk. Fakat işyerine borçlanıyorduk. Aldığımız para mesailerimize sayılıyordu. Yani çalışmadığımız süre içinde almış olduğumuz para karşılığında daha sonra fazla mesai yapıyorduk” şeklinde ifade vermiştir.

Davacının bu ifadesi içinde “Mesai ücretlerimiz elden ödeniyordu” yönündeki ikrarı nedeni ile davacının fazla mesai ücreti talebinin tamamen reddi gerektiği düşünülmeksizin bu talebin kabulü hatalıdır.