Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/36287 K.2019/7699

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili 05/06/2014 harç tarihli dava dilekçesiyle özetle; davacının davalı işyerinde 2009-2012/9 devresi florya şubesinde reklam tanıtım işi yaptığını, son maaşının net 1.500 TL olduğunu, iş akdinin şube kapatılacağından bahisle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının, 45 saati aşan fazla çalışma ücretlerini ve son Temmuz ve Ağustos 2012 maaşlarının ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; 100 TL kıdem tazminatı 100 TL ihbar tazminatı 100 TL fazla mesai ücreti 100 TL maaş alacağı olmak üzere dilekçesinde belirttiği faizlerle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 14/10/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle kıdem tazminatını 5.631,39 TL, ihbar tazminatını 2.468,91 TL, fazla çalışma ücreti alacağını 13.124,59TL, maaş alacağını 3.000 TL ıslah etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafın davaya cevap vermediği görülmüştür.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildi.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçilik alacaklarının tahsili amacıyla kısmi dava açmış, taleplerini 14.10.2015 harç tarihli dilekçesi ile ıslah ederek artırmıştır.

Islah dilekçesi davalı şirkete 20.10.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili 21.10.2015 tarihli dilekçesi ile ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunmuş, son oturumda zamanaşımı def'ini tekrar hatırlattıklarını belirtmiştir.

Davaya cevap verilmemesi ıslaha karşı zamanaşımı def'ini engelleyici bir hal değildir. Mahkemece kısmi davada yapılan ıslaha karşı süresinde ileri sürülen zamanaşımı def'i değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: