Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/36479 K.2018/14074

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, 31/3/2011 tarihinde davalının kardeşi ve tüm işlerini takip eden yetkili vekili olan işveren vekili tarafından haksız ve nedensizce iş aktinin feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin feshinin geçersiz olduğunu, davacının işveren vekili olduğunu iddia ettiği kişinin müvekkilinin ticari mümesilli olmadığı gibi davalıyı temsil etme yetkisinin de olmadığını, esasen davalı hizmet akdinin feshedildiği tarihte askerlik görevini ifa ettiğini, fesih iradesinden haberinin bile olmadığını, davacının hizmet akdinin kendi rıza ve iradesi dahilinde ihbar önellerine uymayarak terk ettiğini, ancak davasında kendini haklı göstermek için bu sefer müvekkilinin kardeşi tarafından işten tek taraflı çıkardığını beyan ettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 25/01/2010 ile 31/03/2011 tarihleri arasında davalı yanında kamyon şoförü olarak çalıştığı, tanık beyanları ve şoförler odasından alınan emsal ücretlere göre davacının aylık 1500-TL maaş aldığı, davalının askere gitmesi sonucu verdiği yetki ile işlerini kardeşinin devam ettirmekte iken davalıyı geçerli bir neden olmadan işten çıkardığının anlaşıldığı,

davalı her ne kadar davacının kendi isteği ile işten çıktığını beyan etmiş ise de buna dair bir belge ve tutanak sunmadığı gibi bizzat dinlettiği tanığı olan A.'nın dahi davacıyı G.'nin işten çıkardığını beyan etmesi ve ayrıca davalının da daha sonra bu konuda herhangi bir girişimde bulunmaması karşısında davacının haksız olarak işten çıkarıldığı,

kıdem tazminatının ödenmediği ve çalıştığı süre gözönüne alındığında toplam 14 günlük yıllık izinlerinin kullandırılmadığı ve bedelinin de ödenmediği anlaşıldığı gibi, davacının aracına ait olan takograf kayıtlarına ve tanık beyanlarına göre bilirkişi tarafından usulüne uygun hesaplanan toplam 5.944,63-TL fazla çalışması karşılığının ödenmediği anlaşılmıştır.

Davacının fazla çalışmaları araçlarda bulunması yasal zorunluluk bulunan takograf kayıtlarına dayanılarak hesaplama yapılmış davacının eksik çalışmış olabileceği süreler nazara alınıp yerleşik Yargıtay kararları gözönünde bulundurularak, hesaplanan fazla çalışma alacağından %20 hakkaniyet indirimi yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili 28/02/2013 tarihinde ıslah harcı yatırarak, fazla mesai ücreti alacağını şu an ıslah etmediğini, fazla mesai ücreti bakımından ıslah etme hakkını saklı tuttuğunu belirterek sadece kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretini ıslah etmiş, 17/02/2015 tarihinde ise 2. kere ıslah harcı yatırarak fazla mesai ücreti talebini ıslah etmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 176/2. maddesine göre bir davada sadece bir kere ıslah yapılabilir, ikinci kere ıslah mümkün değildir. Bu nedenle ikinci ıslaha değer verilerek artırılan miktara göre hüküm kurulması hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.