Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/4842 K.2016/18281

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı Vekili özetle; müvekkilin davalıya ait işyerinde 03.03.2010–18.05.2013 tarihleri arasında mağaza sorumlu yardımcısı olarak aylık net 1.131,00 TL ücretle çalıştığını, ayrıca yemek, ciro primi ve kasa tazminatı ödendiğini, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, işyerinde haftanın 6 günü 08.00/08.30–22.00 saatleri arasında çalıştığını ancak fazla mesai ödenmediğini, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen mesailerin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Vekili özetle; davacı hakkında daha önce düzenlenen ihtar yazıları bulunduğunu, ayrıca 17.05.2013 tarihinde amirlerine karşı yalan beyanda bulunduğunu, yazılı savunma vermediğini, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, işyerinde denkleştirme uygulaması olduğunu, fazla mesai yapılmadığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışılması halinde ücretinin ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, ayrıca yıllık izin ücreti ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak;davalı işverence gerçekleştirilen feshin haklı olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunmadığı gerekçesiyle bu taleplerinde reddine, fazla mesai ücreti talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davalının da kabulünde olduğu üzere, davacının üzerine atılı, 17/05/2013 tarihinde gerçekleşen, amirine karşı yalan beyanda bulunma olayı hariç. 05/01/2011 tarihinde davacının görev yaptığı mağazada yapılan kontrollerde, yapılan eksik fazla denemesinde bazı ürünlerin fazla gönderildiği fakat bunun davacı yanca tespit edilemediği saptanarak davacıya ihtar verilmiştir.

11/02/2011 tarihinde yapılan kontrollerde mağazaya fazla ürün geldiği ve buna ilişkin irsaliyeyi davacının almasına rağmen davacının bu durumu tespit edemediği belirlenerek davacıya ihtar verilmiştir. 29/02/2012 tarihinde yapılan kontrollerde son kullanma tarihi ve raf ömrü dolmuş bazı ürünleri, davacının kaldırması gerekirken, reyonda satışa hazır bulundurarak müşteri ve halk sağlığını tehlikeye düşürdüğü tespit edilerek davacıya 3. ihtar verilmiştir.

13/12/2012 tarihinde yapılan kontrollerde, davacının son kullanma tarihi geçmiş bazı ürünleri reyonda satışa hazır bulundurduğu , bu ürünlerin envanter sayımında tespiti sonrasında kaldırılmasına rağmen, tekrar dolaba koyduğu tespit edilerek, davacının yazılı savunması alınmıştır. 27/03/2011 tarihinde yapılan kontrollerde davacının envanter sayım sonucunun şirketçe kabul edilebilir oranların çok üzerinde olduğu tespit edilerek davacıya 4.ihtar verilmiştir..

Fesih bildiriminde de açıkça belirtildiği üzere davacının yukarıda sayılan eylemlerine ihtar cezaları verilerek davacı hakkında yaptırım uygulanmıştır. Fesih bildiriminde bu eylemler tekrar sayılarak ve 17/05/2013 tarihli amirine yalan beyanda bulunma iddiası da gerekçe gösterilerek, iş akdinin haklı nedenle feshedildiği savunulmuş ise de; bir eyleme iki kez ceza verilmesi hukuka aykırıdır.

Feshe sebep gösterilen 17/05/2013 tarihli "amirine yalan beyanda bulunma" eylemi ile ilgili olarak; yalan beyanda bulunma olgusu, yalan beyanın ne olduğu ve davacının amiri olduğu belirtilen kişi ile konuşmasının nasıl geliştiği gibi hususlar somutlaştırılmadığı gibi savunmayı teyit amacıyla dinletilen davalı tanıkları da bu hususa ilişkin herhangi bir beyanda bulunmamışlardır.

Bu olgular hep birlikte değerlendirildiğinde, davacının bu eylemleri geçerli fesih sebebi olabilirsede, haklı fesih sebebi sayılamaz. Bu delil durumu karşısında, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine, yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: