Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5149 K.2016/19096

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde ürün geliştirme ve kalite kontrol sorumlusu olarak çalışırken yoğun çalışma temposu ve zor iş şartlarıyla ilgili işverenle konuştuğunu, tüm hakları ödeneceği vaadi ile kendisinden istifa dilekçesi alındığını ancak haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının başka yerde çalışmaya başlamak için işyerinden istifa ederek ayrıldığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı tarafça başka işyerinde çalışmak için sona erdirildiği ve kıdem tazminatı alacağı olmadığı ancak varlığı ispatlanan fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacakları olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık 45 saatlik çalışmasını doldurduğu, buna ek olarak ayda 2 Cumartesi günü 7,5 saat ve ayrıca ayda 15 kez de normal mesaiden sonra 1,5 saat daha çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Bu kabul karşısında ayrı ayrı haftalık çalışma süresine göre davacının fazla çalışma alacağı hesaplanması gerekirken ortalama süreye göre hesaplama yapılması ve ayda 2 Cumartesi yapılan 7,5 saatlik çalışmanın ortalama çalışma süresi bulunurken haftalık olarak dikkate alınması hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde 2 hafta sonu dinlenip 1 hafta sonu çalıştığını beyan ettiğinden hafta tatili hesabının bu beyan esas alınarak yapılması gerekirken ayda 2 pazar çalışma yapıldığının kabulü talep aşımı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: