Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5340 K.2016/20164

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 26/01/2007 - 21/02/2011 tarihleri arasında alçı-boya ustası olarak aylık net 1.000,00 USD sabit maaşla çalıştığını, iş bitimi gerekçesiyle işten çıkarıldığını, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının çalışmasının sürekli ve kesintisiz olmadığını, inşaat işlerinin yapısı gereği belirli dönemler halinde proje bazlı çalışmalar olduğunu, davacının projenin sona ermesi nedeniyle kendi isteğiyle işten ayrıldığını, kıdem-ihbar tazminatı koşullarının oluşmadığını, saat ücreti ile çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Usul yönünden;

Somut uyuşmazlıkta, davacı, dava dilekçesinde belirlediği kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacak taleplerini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Davalının ıslaha karşı hukuki dinlenme hakkı ihlal edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

2-Esas yönünden;

a) Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b) Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının bakiye 22 gün yıllık izne hak kazandığı gerekçesiyle mahkemece 22 günlük izin ücreti alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak dosyaya sunulan bordolarda yıllık izin adı altında tahakkukların yer aldığı ve aynı tarihlerde işçinin farklı şantiyelerdeki çalışmalarının iş bitimi sebebiyle sona erdiği anlaşılmaktadır. Ödemelerin işçinin banka hesabına yapıldığı savunulmuş olmakla, bu yönde gerekirse ilgili banka kayıtları getirtilmeli ve yıllık izin ücreti ödemeleri yapılmışsa, iş bitimi sebebiyle çıkışların verildiği dönemde yapılan ödemelerin karşılığı olan izin günleri hesaplamadan düşülmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: