Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5620 K.2016/19925

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde önceleri çay ocağında son yıllarda ise araç yıkama işinde çalıştığını. engelli kadrosunda olmasına rağmen kendisine tehlikeli ve ağır işler yaptırıldığını Yasa dışı uygulamalar nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş göremezlik oranının %40'dan az olması nedeni ile engelli kadrosunda olmayıp normal kadroda 17.11.2003-10.04.2013 tarihleri arasında hiç bir tehlikesi olmayan idari işler bölümünde çaycı ve büro elemanı olarak çalıştığını, davacının istisnai durumlarda yapmış olduğu fazla mesailerin bordroya yansıtılıp ücretlerinin banka hesabına ödendiğini, ödenmemiş alacağı bulunmayan davacının iş akdini feshi haksız ve geçersiz olduğundan kıdem tazminatı talep hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosyaya sunulan işyeri kayıtlarına göre davacının fazla mesai ve genel tatil alacağının bulunmadığı, davacının dava dilekçesinde son iki yıldır ağır ve tehlikeli işlerde çalıştırıldığını iddia ettiği, dosyaya sunulan raporlara göre davacının özür oranının % 40 olarak belirlendiği ve uygun işlerde çalışabileceği belirtildiği, dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarına göre davacının önceleri çaycı olarak çalışmasına rağmen daha sonra son iki üç yıldır araç yıkama işine verildiği, davacının araç yıkama işini yaptığının belirtildiği,

davacının kendisine verilen görev değişikliğini son iki yıldır yapmasına rağmen bu konuda yazılı veya sözlü itirazının bulunmadığı, oto yıkama işinin de zor ve ağır iş sayılamayacağı, iş akdinin feshine konu edilen fazla mesai ve genel tatil alacağının da işe giriş çıkış kayıtlarına göre bulunmadığı bu nedenle davacının fesihde de haksız olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı tarafça yapılan fesih işleminin haklı olup olmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Davacı, işverene gönderdiği fesih ihtarında işyerindeki çalışma şartlarının olumsuzluğu, çalışma sürelerinin uzunluğu ve fazla çalışma karşılığının ödenmediğinden bahsetmiştir.

Dosyadaki belgelerden davacının bir kısım genel tatillerde çalışıp sonrasında idari izin kullandığı görülmektedir. İşçiye genel tatil çalışması karşılığında idari izin kullandırılması genel tatil ücreti hakkını ortadan kaldırmayacağından ücretin ödenmesi gerekliliği karşısında davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklısı olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre davacı tarafça yapılan fesih işlemi 4857 sayılı Kanun'un 24. maddesi gereği haklı nedene dayanmakla davacının kıdem tazminatına ve bir kısım ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazandığının kabulü gerekirken mahkemece hatalı değerlendirme ile söz konusu taleplerin reddi isabetsizdir.

3- Kabule göre ise davanın reddi nedeniyle kendini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de hatalıdır.

F) Sonuç: