Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/5637 K.2016/20002

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı iş yerinde 11.12.2009 - 30.05.2012 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, tatil ücret, izin ücreti ve yol yemek ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, davalı işverenin çalışanı olmadığı, davalı işverenin bir otel işletmesi olduğu, otellerin asıl işinin konaklama ihtiyacını karşılamak olarak kabul edildiği, yeme-içme, spor ve eğlence ihtiyaçlarının yardımcı ve tamamlayıcı iş olarak kabul edildiği, yardımcı ve tamamlayıcı birimlerin mutlak surette otel yönetiminin idaresi altında bulunmasını şart koşmadığı, davacı ile davalı şirket arasında herhangi bir iş ilişkisi veya iş sözleşmesinin bulunmadığını, davalı şirket ile ... arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının çağrı usulüne göre çalışmadığı, davacının ... ve ... çalışanı olarak en başından beri davalı şirkete ait otelde çalıştığı, kurum kayıtlarında davacının sigorta kaydının gözüktüğü ve davanın ihbar edildiği şirketlerin, hukuki ilişki içinde alt işveren, davalı şirketin asıl işveren durumunda anlaşıldığı, dava dilekçesinde davalı tarafın Conrad Otel İstanbul olarak yazıldığı, ancak davalının otel olarak gösterilmesi temsilde hata kabul edilerek davanın .... aleyhine açıldığının kabul edildiği,

davacının, davalı işyerinde 15.01.2010-31.05.2012 tarihleri arasında çalıştığı, her ne kadar dosyaya sunulmuş olan ve davacının kendi el yazısı ile yazıldığı anlaşılan ibranamenin, tarihsiz olması ve dava konusu taleplere ilişkin herhangi bir kayıt içermediğinden düzenlenen ibranameye itibar edilemeyeceği, ayrıca yine davacının imzasını içerir '' işe gelmeme ihtar formunda da davacının işe gelmediği günlerde '' otelde kendisine iş verilmediği için gelmediğine'' ilişkin beyanın yer aldığı,

davalı tarafça işe gelmediği günlerde iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğine ilişkin herhangi bir belge ve devamsızlık tutanaklarının dosyaya sunulmadığı, bu sebeplerle iş akdinin haklı sebeple feshedildiğinin davalı işverenlikçe kanıtlanamadığı, bu şekilde davacının iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği, ayrıca davacının hak kazandığı 28 günlük izin ücreti alacağının da ödenmediği anlaşıldığı, davacı tarafça fazla çalışma ücreti, yol ve yemek ücreti alacağı talep edilmiş ise de, davacının yol ve yemek ücreti alacağını kanıtlayamadığı,

ayrıca davacının 3 vardiya esasına göre çalıştığı bu sebeple fazla çalışma alacağına hak kazanılmadığı anlaşılmakla; bu sebeple yol ve yemek ücreti alacağının ve fazla çalışma ücreti alacağının reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta bilirkişi raporunda dosyaya sunulan işe giriş çıkış kayıtlarına göre, davacının haftalık 45 saatlik çalışma süresini aşan çalışmaları tespit edilip, davacının istirahatli olduğu günler dışlanarak net 1.154,80 TL fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Mahkemece davacının 3 vardiya esasına göre çalıştığı bu sebeple fazla çalışma alacağına hak kazanamadığı gerekçesi ile fazla mesai alacağı reddedilmiş ise de; dosyada bulanan yazılı delil niteliğindeki işe giriş çıkış kayıtlarına göre davacı işçinin fazla çalışma yaptığı sabit olduğundan bilirkişi raporunda belirlenen fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.

F) Sonuç: