Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/6438 K.2016/22308

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı; davalıya ait işyerinde 01.10.2010 tarihinde işe girmesine rağmen sigorta girişinin 2 ay sonra yapıldığını, en son aylık 2.200 TL net maaş aldığını, davacının çalıştığı süre zarfında yıllık izinlerini eksik kullandırılıp, son yıl yıllık iznini de kullanmadığını, sigorta primlerinin eksik ödenmesi, işyerinde kendisine işten çıkması için baskı uygulanması, ücretlerinin eksik ödenmesi, fazla mesailerinin ödenmemesi nedenleriyle iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, genel tatil ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının 06.04.2009 tarihinde çalışmaya başladığını ve 14.05.2010 tarihinde istifa ederek işten ayrılmış olup bu döneme ilişkin herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını, bu durumunda davacı tarafında kabulünde olup davacı tarafın bu döneme ilişkin herhangi bir iddia ve talebi de bulunmadığını, davacının istifa ettikten ortalama 7 ay sonra 08.12.2010 tarihinde şirkette tekrar çalışmaya başladığını, ancak davacının daha sonra yine istifa ederek 10.10.2011 tarihinde işten ayrıldığını, davacının bu döneme ilişkin de herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını,

davacının istikrarsız çalışmasına rağmen iyi niyetli davranarak davacıyı 01.02.2012 tarihinde tekrar işe aldığını, bu çalışmasının da nihai olarak 28.09.2013 tarihine kadar devam ettiğini, davacının hak ettiği tüm maaşlarının eksiksiz olarak ödendiğini, iş akdinin haklı nedenle feshedilmiş olması nedeniyle davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi üzerine haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş, ancak dava dilekçesinde feshin ne zaman yapıldığını belirtmemiştir.

Davalı ise davacının iş akdinin devamsızlık yaptığı gerekçesiyle 28/09/2013 tarihinde şirket tarafından haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içerisindeki devamsızlık tutanakları incelendiğinde; davacının 16-17-18-19 Eylül 2013 tarihlerinde işyerine gelmediği anlaşılmakla, davacının işyerini 16/09/2013 tarihinde terk ettiği sonucuna varılmıştır. Davacının fesih tarihinin 28/09/2013 olarak belirlenmesi ve hesaplamaların bu tarihe göre yapılması hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde ve yargılama sırasındaki beyanlarında, çalıştığı süre zarfında yıllık izinlerinin eksik kullandırdığını, son yıla ait yıllık iznini de kullanmadığını iddia etmiştir.

Davacının bu beyanı da göstermektedir ki davacı yıllık izinlerinin bir kısmını kullanmıştır. Ancak mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hatalı bir şekilde davacının hizmet süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmadığı varsayılarak, tüm hizmet süresi üzerinden yıllık izin ücreti hesabı yapılmıştır.

Mahkemece yapılması gereken davacıdan hangi yıllarda ve hangi yıllara ait kaç gün izin kullandığının sorulması ve varsa izin kullanımına ilişkin belgelerin taraflardan istenmesi ve sonucuna göre kalan izin süresinin ücretinin hesaplanmasıdır. Belirtilen hususlar yerine getirilmeden davacının tüm hizmet süresi nazara alınarak izin ücretinin yazılı şekilde hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: