Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/6869 K.2018/2409

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin 01.04.2008 tarihinde ... .... İlköğretim Okulunda belirsiz süreli hizmet akdi ile temizlik ve bekçilik hizmetlerinde çalıştığını, hiçbir sebep yokken 01.06.2011 yılında haksız olarak işine son verildiğini, işyerinde 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, Cumartesi, Pazar günleri bekçilik yaptığını, genel tatil ve ulusal bayramlarda çalıştığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; okulun 2008 yılında eğitim öğretime açıldığını, okul inşaat halinde iken Kaymakamlık tarafından inşaat ve malzemelerin korunması için davacının işe alındığını, maaş işlerinin Kaymakamlık tarafından Okul Aile Birliği kurulana kadar takip edildiğini, 01.01.2009 tarihinden itibaren Kaymakamlık oluru alınarak davacının SGK işlerinin okul aile birliği tarafından yapılmaya başlandığını, davacının okuldaki çalışmasının başlangıç tarihinin 01.04.2008 olduğunu, çalıştığı sürede okul müştemilatında ailesiyle birlikte kaldığını, Cumartesi ve Pazar günleri çalıştırılmadığını,

okul müdürlüğünün 11.05.2011 tarih ve 90 sayılı yazısı ile 4857 sayılı iş kanunun 17.md.ne uygun olarak 4 hafta ihbar öneli ve bu süre içerisinde 2 saat iş arama izni verildiğini, 28.11.2013 tarihli okul müdürlüğü yazısı ekinde bulunan 11.05.2011 tarihli tutanakta davacının ihbar öneli hakkını kullanabileceği, iş arama izni hakkını kullanabileceği ile ilgili yazının 11.05.2011 tarihinde tebliğ edildiğini ancak davacının bu yazıyı imzalamadığını, yaz aylarında eğitim öğretimin kesildiğini, bu nedenle yıllık izinlerin kullandırıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya kapsamından fazla çalışma süresi ile ulusal bayram genel tatil çalışma günlerinin Bölge Çalışma Müdürlüğü raporuna itibarla belirlendiği görülmektedir.

Taraflar tanıklarının beyanlarından Cumartesi ve Pazar günleri okulun kapalı olduğu, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığı, davacının evinin okulun müştemilatında olduğu anlaşılmaktadır. Tanıkların ifade ettikleri çalışma saatlerinin en fazla olanı esas alınsa dahi ( 5 gün 08.10 - 18.00 ) davacının haftalık yasal çalışma süresi olan 45 saati aşmadığı, ayrıca ev hayatı ile bekçiliğin iç içe geçtiği, davacının fiilen bekçilik de yapmadığı, buna göre fazla mesai yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ispatlayamayan davacının bu istemlerinin reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalıdır.

3-Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

F) Sonuç: