Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/7461 K.2017/1605

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı - karşı davalı işçi vekili; müvekkilinin 01/04/2004 - 19/01/2011 tarihleri arasında davalı karşı davacı işyerinde çalıştığını, en son ücretinin 2.000,00 TL olduğunu, 80,65 TL asgari geçim indirimi aldığını, iş sözleşmesinin işverence sebepsiz olarak feshedildiğini, çalışma saatlerinin hafta içi 09:30 - 20:30 arasında olduğunu, Cumartesi günleri ise 09:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını, hafta içi çıkış saatlerinin 21:00'i geçtiğini, haftada en az bir kez gece 00:00 ile 02:00 arasında mutlaka işyerinde olduğunu, davalı şirketten 39 iş günü izin alacağının olduğunu, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek,

kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ve asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının davalı karşı davacı işverenden tahsilini talep etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı - karşı davalı işveren vekili; davacı karşı davalının 01/04/2004 tarihinde işe başladığını, 20/01/2011 tarihli dilekçesinde yer aldığı üzere kendisinin ayrıldığını, işyerinde çalışma saatlerinin hafta içi 09:00 - 18:00 olduğunu, Cumartesi günleri ise 09:00-13:00 saatleri arasında çalışıldığını, ücretinin net 1.006,00 TL ve brüt ücretinin de 1.400,00 TL olduğunu, Ocak 2011 ücretinin hesabına yatırıldığını, mali müşavirlik hazırlık kurslarına katılması nedeniyle davacı karşı davalının 2009-2010 yıllarında Cumartesi günlerinde çalışmadığını, hafta tatilleri olan Pazar günleri çalışmadığını, genel tatil çalışması olmadığını,

fazla mesai çalışması olmadığını savunarak, asıl davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, karşı davasında; iş akdinin haksız ve gerekçesiz feshedilmesi nedeniyle ihbar tazminatının davacı karşı davalı işçiden alınmasına karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsiline, karşı davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı - karşı davalı işçinin tüm, davalı - karşı davacı işverenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin kim tarafından feshedildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi işten haksız çıkarıldığını ileri sürmüş, işveren, işçinin, sunduğu 20/01/2011 tarihindeki dilekçeden de anlaşılacağı üzere kendi isteğiyle ayrıldığını savunmuştur.

Mahkemece, davacı - karşı davalı işçinin iş akdinin davalı - karşı davacı işverenlik tarafından haklı veya geçerli neden olmaksızın feshedildiği, kıdemli ve nitelikli bir personelin sebepsiz yere hak ve alacaklarını almadan işten istifa etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağı, kaldı ki davacı - karşı davalı işçi tanıklarının beyanı dikkate alındığında davacı - karşı davalının yerine bir başka personel alımı planlandığı ve davacı karşı - davalıya bunun bildirildiği ve istifa dilekçesinin alacaklarının ödeneceği vaadi ile alındığı,

bu sebeple davacıya ait olduğu belirtilen 20/01/2011 tarihli istifa dilekçesinin davacı - karşı davalının özgür irade mahsulu olmadığından davacı - karşı davalının istifa ettiğinden söz edilemeyeceği gerekçeleriyle, davacı işçinin kıdem tazminatı istemi kabul edilmiş ise de, varılan sonuç eksik incelemeye dayanmaktadır.

Dosyada davacının eli ürünü olduğu anlaşılan ve davacıya atfen imza bulunan 20/01/2011 tarihli dilekçeden dava dilekçesinde bahsedilmediği gibi, bu dilekçe işveren tarafından dosyaya sunulduktan sonra da bu husus davacıdan sorulup açıklatılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, sözkonusu dilekçeyi davacı asile gösterip beyanını tespit ettikten sonra bu dilekçeye değer verilip verilmeyeceğini değerlendirmekten ibarettir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.