Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/9133 K.2018/4459

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesi, teminat senetlerinin iadesi veya iptaline davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 31/01/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalılar adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ...geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin her iki davalı şirkette 12.07.1999-19.08.2005, 01.02.2007-01.08.2009 ve 15.06.2010-02.08.2013 tarihleri arasında uluslararası tır şöförü olarak çalıştığını, iki şirketin de araçlarını kullandığını, müvekkilinin sigorta primlerinin aldığı ücretlerden değilde asgari ücretten yapıldığını, ücretlerinin ya eksik ya da zamanında ödenmediğini, iş akdinin haklı nedenlerle müvekkilince feshedildiğini ve işçilik alacaklarının da ödenmediğini, ayrıca işe girerken 2 adet teminat senediğ de alındığını ileri sürerek; kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücretleri ile teminat senetlerinin iadesi veya iptaline karar verilmeisni talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Vekili Cevabında Özetle:

Davalılar vekili; alacağın belirlenebilir olduğunu bu nedenle belirsiz alacak davası olarak bu davanın açılamayacağını, zamanaşımına uğrayan alacaklar olduğunu, davacının davalı işyerinde 12.07.1999-19.08.2005, 20.02.2007-26.10.2009 ve 02.06.2010-13.08.2013 tarihleri arasında çalıştığını, ilk çalışma döneminin emeklilik nedeni ile son bulduğunu, bu döneme ilişkin bütün alacaklarının ödendiğini, ikinci dönem iş akdinin davacının kendi isteiği ile ayrılması sonucu sona erdiğini ve ibraname ile bütün alacaklarının ödendiğini, üçüncü dönem çalışmasının ise davacının kendi isteği ile ayrılması nedeni ile son bulduğunu, davacının şöför olduğunu, asgari ücretten başkaca herhangi bir ücretinin olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkda, dava dilekçesi incelendiğinde; işverenin davacı işçiden işe girdiği sırada 2 adet teminat senedi aldığı iddia edilerek, bu senetlerin iadesi veya iptaline karar verilmesinin talep edildiği görülmektedir.

Mahkemece davacının bu talepleri hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmediği ve bu şekilde HMK'nun 297. maddesine aykırı davranıldığı saptanmıştır.

Karar bu yönü ile hatalıdır.

2- Kabule göre davacının ilk dönem çalışmasının 19.08.2005 tarihinde emeklilik nedeni ile son bulduğu ve bir miktar kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı, 2. dönem çalışmasının ise tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulmasının ardından, 3. dönem çalışmasının 2010 yılında başladığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davacının, 1. ve 3. dönem çalışmaları birleştirilerek son giydirilmiş ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanıp, işverence yapılan tazminat ödemesi de faizi ile mahsup edilmiş ise de, ilk dönemin sonunda kıdem tazminatı ödemesi yapılması ve çalışma dönemleri arasında uzun aralıklar dikkate alındığında, 1. dönemin tasfiye ile son bulduğunun kabulü ile 1. ve 3. dönem çalışmalarının ayrı ayrı değerlendirilerek, varsa 1. dönem için fark kıdem tazminatı ile 3. dönem için ayrıca (1. dönem çalışması eklenmeksizin) kıdem tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi de yerinde değildir.

3- Davacı 2013 yılı Haziran ve Temmuz ayı asgari ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, iddiaya itibar edilerek söz konusu alacaklar hüküm altına alınmış ise de, davalılar vekilince bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde, davacının maaşının ödendiğine dair bir takım dekontlar sunulmuş olup, ayrıca banka maaş hesabına ait kayıtların da celbi talep edilmiştir.

Kabule göre de bu belgeler dikkate alınmaksızın ve banka kayıtları celbedilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç: