Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/9352 K.2017/8972

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 21.08.2003-30.11.2010 tarihleri arasında simit imalat ustası olarak çalıştığını, davacının maaşının sigorta kayıtlarında asgari ücret olarak göründüğünü, bu ücretinin banka kanalıyla ödendiğini artan ücret alacağının elden verildiğini, haftanın 7 günü çalıştığını, Pazartesi, Salı, Çarşamba günleri gece 02.00 - gündüz 12.00; Perşembe, Cuma, Cumartesi, Pazar günleri gece 01.00 - gündüz 13.00 saatleri arasında çalıştığını, sigorta primlerinin eksik yatırılması, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve davalının davacıya karşı takındığı hal ve hareketler nedeniyle iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini iddia ederek kıdem, fazla mesai, yıllık izin, resmi tatil ve milli bayram alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 30.11.2010 tarihinde mesai arkadaşlarıyla tartışarak iş yerini terk ettiğini, çalışma saatlerinin gece olmasının işyerinin fırın olduğu ve işin mahiyeti dikkate alındığında iş hayatının olağan akışına uygun olduğunu, haftada bir gün dönüşümlü olarak dinlendirildiğini, davacının haftanın 7 günü çalışıldığı iddiasının doğru olmadığını, davacının iddia ettiği miktarda eline para geçmediğini, ancak iddia ettiği miktarın fazla mesailerin en yoğun olduğu dönemde mesai ücretleri de dâhil davacının toplu eline geçen miktar olduğunu, davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacıdan fazla mesai ücreti,

kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bulunmadığını ve davalı-karşı davacıya ihbar tazminatı borcu bulunduğu için, davacı-karşı davalı aleyhine işbu davada karşı dava açtığını bildirerek, 1.000,00 TL ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsiline, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, sigorta primlerinin ödenen ücret üzerinden gösterilmediği ve eksik ödendiği, bu durumun işçiye haklı fesih imkanı verdiği, davacının kıdem tazminatı almaya hak kazandığı, 1.398,78 TL ücret aldığı, yıllık izinlerini kullanıldığını davalının ispat edemediği, 25 gün yıllık izninin kaldığı, değişik zamanlarda davacıya 1.400,00-1.500,00 TL gibi maaşının üzerinde ödemeler yapıldığı ve bu ödemelerin fazla mesai ve resmi tatil milli bayram çalışması alacağına karşılık olduğu,

bu nedenle davacının bu yöndeki taleplerinin reddine, davalı ... cevap dilekçesi ile davacı ...’e yönelik karşı dava talebinde bulunup ihbar tazminatı talep etmekle birlikte karşı dava harcını yatırmadığından usülen açılmış bir karşı dava bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı aylık ücretinin net 1.500,00 TL. olduğunu iddia etmiş, bu iddia tanık anlatımları ve emsal ücret araştırması ile doğrulanmıştır. Ayrıca davalı vekili 31.12.2014 tarihindeki duruşmada “... değişik aylarda işçinin daha fazla ücret aldığı 1.300,00-1.400,00-1.500,00 TL. gibi ücret aldığını kabul ediyoruz, çünkü bu döneme ilişkin fazla çalışmalarından kaynaklı fazla çalışma ücretleri ödenmiştir” şeklinde beyanda bulunmuş, 04.12.2014 tarihli duruşmada da benzer şekilde beyanda bulunmuştur. Bu açıklamalar ve dosyada davacıya fazla çalışma ücreti ödendiğine dair herhangi bir belgeninde sunulmadığı gözetildiğinde, davacının net ücretinin 1.500,00 TL. olduğunun kabulü gerekirken ücretin yazılı şekilde 1.398,78 TL. kabul edilmesi hatalıdır.

3- Hükmedilen miktarların brüt mü yoksa net mi olduğunun, kararda açıkça gösterilmemesinin 6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde mahal verebileceğinin gözetilmemesi de isabetsizdir.