Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/9629 K.2017/1011

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile maaş, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 31/01/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Asil ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı asil; davalı yanında 12.10.1999- 26.11.2012 tarihleri arasında, temizlik işçisi olarak, brüt 924,83TL ücret ile çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, normal çalışmanın 06:00-15:00 saatleri arasında olduğunu fakat çoğu zaman saat 23:00'e kadar çalıştığını, bayram ve resmi tatil günleri çalışma olduğunu ve ücretinin ödenmediği ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı ile işin gereği olarak birer yıl süreli belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışılmasına rağmen davacının iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu iddiası ile dava açtığını, davalının ... Belediyesinin taşeronu olduğunu ve davaya belediyenin de dahil edilmesi gerektiğini, davalı şirketin kuruluş tarihinin 2003 yılı olduğunu ve davacının 1999 yılına ilişkin işe giriş iddiasının doğru olmadığını, davacının 01.01.2010 yılında işe başladığını, davacının 26.11.2012 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını ve bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının olmadığını, genel tatil ve fazla çalışma ücretleri ki eğer çalışma var ise bordroda tahakkuk ettirilip ödendiğini ve ücretli izinlerini kullandığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçinin yıllık izin ücreti alacağının bulunup bulunmadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde, davacının 3 dönem halinde toplam 42 gün yıllık izin kullandığı tespiti ile hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ancak, dosya içerisinde yer alan ve davalı işverence sunulan yıllık izin cetvelinde, bilirkişinin raporunda belirttiği bu 3 dönemin dışında; davacının, 08.09.2012-24.09.2012 tarihleri arasında da yıllık izin kullandığı görülmektedir.

Mahkemece söz konusu belge davacı asile gösterilerek, 08.09.2012-24.09.2012 tarihleri arasında izin kullanıp kullanmadığı ve imzanın kendisine ait olup olmadığı sorulmalı ve gerekli araştırmalar yapılarak sonuca gidilmelidir.

Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.