Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/10755 K.2019/22138

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde paketleme elemanı olarak çalıştığını,davacının işyerinde işe başlarken yalnızca gündüz vardiyasında çalışmak üzere işe başladığını ancak daha sonra zorlama ile gece vardiyasında yükleme elemanı olarak çalıştığını,davalıya gece vardiyasında yükleme elemanı olarak çalışmayacağını defalarca bildirmiş ise de gece vardiyasında çalışmaya zorlandığını, ağır çalışma temposu altında ezildiğini ve diz kapağında kayma meydana geldiğini,

rahatsızlığı sebebi ile artık gece bu yükleme işini yapamayacağını ve mesaiye kalamayacağını bildirdiğinde iş aktinin haksız olarak feshedildiğini,davacının dini ve milli bayram çalışma karşılıklarının ödenmediğini, kıdem ve ihbar tazminatları ile dini milli bayram çalışmaları ücretinin,fazla mesai ücretinin ödenmediğini,yıllık izin ücretinin ödenmediğini iddia ederek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının devamsızlığı sebebi ile tutanak düzenlenerek sona erdirildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerektiğini, davacının fazla çalışması var ise bordrosuna yansıtılarak diğer hakedişleri ile birlikte ödendiğini,dini milli bayramlarda çalışılmadığını ancak istisnai olarak çalışıldığında bordrolara yansıtılarak ödeme yapıldığını,ücret alacağı kalmadığını ve yıllık izin ücretinin mart ayı ücret bordrosuna yansıtılarak ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı taraf davacının devamsızlığı olduğunu savunmakta olup davacının iş aktinin feshedildiği belirtilen tarihten sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarına itibar etmek mümkün görülmemiş, davalının bu duruma göre davacının iş aktinin kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmayacak şekilde sona erdiğini ispat edemediği, davacının davalı işyerinde bir haftada 12 saat fazla çalışma yaptığı, fazla mesai tahakkuku bulunan ayları dışlayarak yaptığı 09.03.2015 havale tarihli rapor ile hesap edilen net 8578,40 TL fazla çalışma ücreti alacağı bulunduğu,

milli bayramlarda çalıştığı ve dini bayramlarda da kısmen çalıştığı,davalı tarafın davacının yaptığı milli dini bayram çalışmalarının ücretlerinin ödendiğini imzalı bordro,banka kaydı ya da eşdeğer belge ile ispat edemediği,davacının 2014 mart ayı 7 günlük ücret alacağının ödenmediği iddia edilmiş ise de dosya kapsamından davacının ücret alacağının 28.03.2014 tarihinde banka hesabına ödendiği,

ücret alacağı talebinin reddine, davacının davalı işyerinde çalıştığı süre itibarı ile 70 gün yıllık izin hakkı olduğu ve davalı tarafın sunduğu belgeler ile davacının 64 gün yıllık iznini kullandığı anlaşılmış ve davalı taraf davacının kalan 6 günlük yıllık iznini kullandığını işyerinde usulüne uygun olarak düzenlenmiş yıllık izin defteri ya da eşdeğer belge ile ispat edememiş olup yıllık izin ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çalıştığı süre boyunca 70 gün yıllık ücretli izin kullanma hakkı kazandığı, dosyaya sunulan izin formlarından davacının 66 gün izin kullandığı anlaşılmakla, Mahkemece 64 gün izin kullandığı tespit edilerek yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: