Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/11235 K.2019/22685

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 11.07.2008-25.01.2014 tarihleri arasında davalı nezdinde "uzun yol şoförü" olarak aylık l,185,00 TL net ücretle çalıştığını, davacının iş akdi haklı neden olmadan feshedildiğini, kıdem ve İhbar tazminatı adı altında kısmi bir ödeme yapıldığı,

davacı haftanın 4-5 günü şehir dışında kaldığını, normal çalışma düzeninde hafta İçi 19:00-07:30, Cumartesi 16.00- gece 02.00 Pazar günleri izinli olduğunu, müvekkilinin şehir dışına çıkacağı zamanlarda ...'dan gece 24.00’da yola çıktığını, çeşitli şehirlere kargoları ulaştırdığını sonra 1 saatlik boşaltma işleminden sonra(uzak şehirlerde duruma göre 4-6 saatlik boşaltma işlemi sürdüğü) İstanbul'a döndüğü,

davacı haftada en az 3 defa şehirlerarası sefere gittiği, davacı normal çalıştığı dönemde 30 dakikalık yemek ve çay molası verdiğini, davalı işveren çalışanlara yemek verdiğini şehirlerarası seferde İse sodexso verildiğini, işyerinde servis bulunduğunu, genel tatillerde çalışıldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının 11.07.2008-25.01.2014 tarihleri arasında SGK'ya bildirilen ücretle çalıştığını, davacının iş akdinin davalılardan Yay End. ve Taş. Ltd. Şti. tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini davacının Yay End. ve Taş. Ltd. Şti.'nin çalışanı olduğunu, davacı... kargo tarafından işletmesi ihale yoluyla başka işverenliğe bırakılan Marmara Aktarma Merkezinde Yay Ltd.

Şti'ne bağlı olarak çalıştığını, davacının bir takım talepleri zamanaşımına uğradığını, davacı uzun yol şoförü olarak çalıştığını, davacının fazla mesai talep edemeyeceği emsal yargı kararları ile sonuca bağlandığını, işyerinde 29 Ekim, 1 Mayıs ve 1 Ocak resmi tatil günleri ile Arife günlerinde yarım gün ve dini bayramların tamamında çalışma yapılmadığını, çalışılan genel tatil günlerinde ya denkleştirme yapıldığını ya da ücretlerin ödendiğini davacının hafta tatili ücret alacağı bulunmadığı savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla çalışma ile ulusal bayram-genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarını talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Dosya içinde yer alan 28.4.2015 tarihli ara kararında takometre kayıtları ile karşılanmayan çalışma süresi bakımından fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti hesaplanması yönünden ek bilirkişi raporu alınmasına karar verilmiş, bu konuda alınan raporda ise takometre bulunan kayıtlı dönem dışlanmaksızın hesaplamaya gidilmiştir.

Dosya içeriğine göre takometre kayıtlarının bulunduğu dönem için fazla çalışma ile genel tatil ücreti çalışmasının bulunmadığı anlaşılmakla Mahkemece 28.4.2015 tarihli celsede belirtildiği gibi kayıtlı dönem dışlanarak hesaplamaya yönelik isteklerle ilgili hüküm kurulması gerekirken yazılı delilin aksinin tanık delili ile kabulü anlamına gelecek şekilde hüküm kurulması hatalıdır.