Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/11468 K.2020/552

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.09.2010-25.12.2012 tarihleri arasında 2. derece mağaza sorumlusu olarak aylık 1.200,00 TL ay/net ücret ile çalıştığını, davacının ücretinin bir kısmının bankadan bir kısmının elden ödendiğini, haftanın 6 günü 08:30-17:00 arası ve 12:30-21:00 arası olmak üzere 2 vardiya şeklinde çalıştığını ancak çoğu zaman tek vardiya olarak çalışmaların 08:30'dan 21:30'a kadar uzadığını, resmi tatillerde ve dinî bayramların ilk günü hariç aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmaların karşılığının ödenmediğini,

çalışma saatlerinin uzun olmasından dolayı davalı işverenlik tarafından standart 195 saate sabitlenmiş haftalık iş çizelgeleri yayınlanarak işçilere imzalatıldığını, davacının 25.12.2012 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı işverenlikte 01.09.2010-26.12.2012 tarihleri arasında 1.441,88 TL ay/brüt ücret ile çalıştığını, davacının 21-22-23-24-25/12/2012 tarihlerindeki devamsızlığından dolayı tutanak tutulduğunu ve 26.12.2012 tarihli noter ihtarnamesi ile iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/II-g. maddesi gereğince tazminatsız olarak feshedildiğini, davacının iş akdinin davalı işverence haklı sebeplerle feshedilmesinden dolayı davacının kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davalı işyerinde resmi tatillerde çalışma olmadığını, fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde yaptığı fazla mesailerin karşılığı ücreti alamadığı iddiası ile fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş ve bu talep mahkemece kabul edilmiştir. Ancak davacının fazla mesai süresi belirlenirken talebi aşılarak hesaplama yapılmıştır.

Davacı dava dilekçesinde işe başlama saatini en erken 08:30 olarak açıkladığı halde, hükme esas alınan raporda bilirkişinin sabah mesaisinin 08:00 de başladığını kabul etmesi, yine davacı çalışmanın en geç 21:30’da bittiğini açıkladığı halde, bilirkişinin bazı günler için 22:00’a kadar çalışma yapıldığı şeklindeki kabulü yerinde değildir.

Davacının birinci vardiyadaki çalışması; haftada 3 gün 08:30-19:30, 2 gün 08:30-17:00, 1 gün 08:30-21:30 arasında, ikinci vardiyadaki çalışması ise haftada 5 gün 13:00-21:30, 1 gün 08:30-21:30 saatleri arasındadır. Buna göre ara dinlenme süreleride düşüldüğünde davacı birinci vardiyada haftalık toplam 56.5 saat çalışmakta ve haftalık 11.5 saat fazla mesai yapmakta, ikinci vardiyada ise 49 saat çalışmakta ve haftalık 4 saat fazla mesai yapmaktadır. Fazla mesai ücreti hesabının buna göre yapılması gerekirken, talep aşılarak belirlenmesi hatalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç: