KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/12004 E., 2020/535 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2020
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 1.5.2007-23.11.2011 tarihleri arasında en son aylık 750. TL net ücretle çalıştığını, davacının fazla mesai ve genel tatil çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davacının evlilik nedeniyle iş akdini sona erdirdiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının iş akdini evlilik nedeniyle sona erdirmesi nedeniyle ihbar tazminatı talep hakkının bulunmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacının iş akdinin fesih tarihinin 23/11/2011 olmasına rağmen kıdem tazminatına ilişkin hükümde, fesih tarihinin 23/11/2014 olarak yazılması hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın kıdem tazminatına ilişkin paragrafının çıkartılarak yerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/12004, K. 2020/535, 16 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama