KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/129 E., 2019/5801 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2019
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ
Karar Metni
651 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı vekili ile davalı Çanakkale Özel Güvenlik Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Mahkemece hüküm altına alınan kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarına en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi gerekirken yasal faiz yürütülmesi davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. 2- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine davalı .... Sağlık Bakanlığı vekili ile davalı Çanakkale Özel Güvenlik Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
3- Davacının dava dilekçesinde davalı şirketler yanında diğer bir davalı olarak ...’nide davalı olarak gösterdiği, yargılama sürecinde hasımdaki yanılmanın düzeltilerek, davanın T.C.
Sağlık Bakanlığı’na yöneltildiği ancak mahkemece hasımda yanılma hiç dikkate alınmadan tüzel kişiliği olmayan ...’nin gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilip, hükümde diğer davalılar ile birlikte sorumlu tutulması, harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yükletilmesi ve hüküm altına alınan miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nın 297/2. maddesine aykırı olduğunun, kıdem tazminatına akdin fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmüş ise de, kararın hiçbir yerinde davacının iş akdinin fesih tarihinin belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi,
hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/129, K. 2019/5801, 14 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama