Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/13327 K.2017/9010

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 19.11.2012 tarihinden iş akdinin sona erdirildiği 11.07.2015 tarihine kadar davalı şirkette pizza yapım ustası olarak çalıştığını, davalı firmanın her ne kadar müvekkili 11.07.2015 tarihinde işten çıkarmasına rağmen müvekkiline konuyu aksettirmediğini, 15.07.2015 tarihinde müvekkiline bildirim yapıldığını, müvekkilinin işveren tarafından çıkarılmasını gerekçe oluşturacak herhangi bir sebebin olmadığını iddia ederek feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 24.01.2013 tarihinde çalışmaya başladığını, 11.07.2015 tarihinde de mesai saatleri içinde iş yerini terk etmek suretiyle kendi isteğiyle işten ayrıldığını, söz konusu dönem itibariyle hizmet sözleşmesinden doğan tüm hak ve alacaklarının müvekkil şirketçe tarafına ödendiğini, dolayısıyla davacının hizmet sözleşmesinin müvekkil şirketçe feshedilmediğinden iş bu davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere dayanılarak, davacının davalı işverenlikçe 11.07.2015 tarihi itibariyle işten çıkartıldığı ve sonrasında düzenlenen devamsızlık tutanaklarının davanın esasına etkili olmadığı, feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ve feshin haklı veya geçerli nedene dayanıp dayanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).

İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz. (Dairemizin 01.12.2008 gün ve 2008/6294 Esas, 2008/32601 Karar sayılı ilamı).

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili davacının iş akdinin 15.07.2015 tarihinde geçersiz nedenle feshedildiğini iddia etmiş, davalı vekili ise, davacının iş yerini terk ederek iş akdini kendisinin sonlandırdığını savunmuştur.

Dosya içerisinde, davalı tarafından yapılmış yazılı bir fesih bildirimi bulunmamaktadır.

Fesih konusunda dinlenen davacı tanığı Emre, davacının 15.07.2015 tarihinden itibaren işe gelmemeye başladığını beyan etmiş, davalı tanıkları da davacının davalı işveren tarafından işten çıkartılmadığını, davacının işi kendisinin bıraktığını beyan etmişlerdir.

Dosya kapsamında izah olunan mevcut delil durumuna göre, davacının işyerini terk ederek eylemli fesih gerçekleştirdiği anlaşılmakta olup, haklı nedenle de olsa iş akdini kendisi fesheden davacı işçinin işe iade davası açma hakkı bulunmamaktadır. Buna göre, açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.